Tag Archives: F-16C

Οι Αερομαχίες στο Αιγαίο έχουν τη δική τους ιστορία…

f16sund
του Δ. Κλάδη, σμήναρχου (Ι) ε.α.

Σχεδόν καθημερινά, ακούμε για τουρκικά αεροσκάφη που παραβιάζουν τον εθνικό μας εναέριο χώρο και ότι στη συνέχεια αναχαιτίζονται από ελληνικά μαχητικά αεροσκάφη. Όμως, κάποιες φορές, αυτό το κλασικό πλέον σενάριο δεν έχει πάντα αίσια κατάληξη για τα μαχητικά αεροσκάφη της γείτονος…

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες, Strategic thinking

Εις Μνήμην Αλέξιου Μπρίντακ…

Σαν σήμερα, 26 Νοεμβρίου, πριν από 20 χρόνια…

Τα αεροδρόμια της Θεσσαλίας και της Βοιωτίας έχουν πολλή κίνηση. Με το ξημέρωμα σχεδόν, 4 κομήτες από τη Ν. Αγχίαλο και ισάριθμοι από την Τανάγρα απογειώνονται με πορεία προς το βόρειο Αιγαίο. Τέσσερα F-16 Block 30 από την 330 ΜΠΚ (τότε δεν είχαν παραγγελθεί καν τα Block 50) και 4 Mirage 2000EGM από την 331 ΜΠΚ για να συναντηθούν στο κλασικό πεδίο βολών/ ασκήσεων του Βορείου Αιγαίου, λίγο βορειότερα της Σκύρου. Αποτελούν τμήμα της άσκησης «Ιέραξ 3».

Αερομαχίες μεταξύ διαφορετικών αεροσκαφών εφαρμόζονται από την εποχή του πολέμου στο Βιετνάμ οπότε και ιδρύθηκε το US Navy Fighter Weapons’ School (κατά κόσμον TOP GUN ή ελληνιστή ΣΟΤ), προκειμένου να γίνεται όσο πιο ρεαλιστική γίνεται η εκπαίδευση των χειριστών. Αυτές περιγράφονται ως Dissimilar Air Combat Manouvering (DACM) ή αλλιώς Dissimilar Air Combat Tactics (DACT).

Λίγο μετά τις 10:00, της 26ης Νοεμβρίου 1992, ο σμηναγός Αλέξης Μπρίντακ με το Γεράκι του είχε πάρει την ουρά ενός εκ των δίλιτρων, με χειριστή τον υποσμηναγό Δημήτριο Μπράτσιο. Η μεταξύ τους απόσταση δεν επέτρεπε χρήση Sidewinder και το Μ61Α1 ήταν μονόδρομος. Όχι ότι έχει ιδιαίτερη σημασία αν θα είναι FOX 2 ή FOX 3. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, πάλι kill είναι…

Δεν είχα την τύχη να τον γνωρίσω προσωπικά, από κοινούς γνωστούς όμως έχω μάθει ότι ο Μπρίντακ είναι από τους πιλότους που έχουν την πτήση με μαχητικό στο αίμα τους. Μονίμως γελαστός στο έδαφος, παγερός εκτελεστής στον αέρα. Μία απροσεξία και σε έχει κάνει δικό του.

Ο Μπράτσιος, δεν είναι κι αυτός πρωτάρης. Αν μη τι άλλο, γνωρίζει πολύ καλά τα χαρακτηριστικά του δικού του μαχητικού και εκμεταλλευόμενος τα ελαφρώς καλύτερα χαρακτηριστικά στιγμιαίας στροφής του Mirage, επιχείρησε ένα break ώστε να βγει εκτός παραμέτρων βολής του F-16 και να υποχρεώσει τον Μπρίντακ σε overshoot.

Η εμπειρία του Κωνσταντινουπολίτη Μπρίντακ όμως, του επέτρεψε να παραμείνει πίσω από τον αντικατοπτρισμό. Δυστυχώς όμως, το αεροπλάνο που είχε μπροστά του, ήταν ολότελα αληθινό και καθόλου αντικατοπτρισμός. Ο απότομος ελιγμός του Mirage το έκανε να χάσει απότομα ταχύτητα, μειώνοντας ακόμη περισσότερο την, ήδη μικρή, απόσταση ανάμεσα στους δύο εξασκούμενους ιππότες. Και σε αυτές τις ταχύτητες, τα πράγματα αλλάζουν πολύ γρήγορα. Πάρα πολύ γρήγορα…

Ο Μπρίντακ δεν πρόλαβε να αλλάξει πορεία. Ίσως, εγώ ως ρομαντικός και εξωτερικός παρατηρητής να το βλέπω έτσι, να μην ήθελε… Ίσως η επιθυμία του για επικράτηση, να τον παρακινούσε να μείνει εκεί, κολλημένος πίσω από την ουρά του Mirage. Ήταν αυτή η ουρά που έκοψε το γεράκι στα δύο. Σα ζεστό μαχαίρι μέσα από βούτυρο, δεν άντεξαν οι μεταλλικές κατασκευές και μαζί τους, παρέσυραν ακαριαία και τον σμηναγό Αλέξιο Μπρίντακ. Ο υποσμηναγός Μπράτσιος πρόλαβε και χρησιμοποίησε το εκτινασσόμενο κάθισμα του Mirage που είχε καταστεί ανεξέλεγκτο.

Παλιός Φαντομάς μου είχε πει ότι αν ως πιλότος μαχητικού σκέφτεσαι κατά τη διάρκεια της αερομαχίας, ότι αν το κάνω αυτό μπορεί και να μην γυρίσω, καλύτερα να τα μαζέψεις και να γυρίσεις σπίτι σου. Ίσως σε αυτά τα πλαίσια να λειτούργησε και ο Σιαλμάς, στα ίδια και ο Αναστασάκης και τόσοι άλλοι. Σίγουρα με αυτόν τον τρόπο σκέψης λειτουργούσε και ο Αλέξης Μπρίντακ. Και είναι δύσκολο για την Ελληνίδα μάνα, σύζυγο, ερωμένη να το δεχτεί, ναι το καταλαβαίνω. Αλλά είναι τέτοιο το λειτούργημα του αεροπόρου και τέτοιες οι συνθήκες κάτω από τις οποίες πολεμά που νομίζω ότι δεν μπορεί να γίνει αλλιώς. Και δε θα δέχονταν οι σύγχρονοι ιππότες μας να ήταν αλλιώς.

Ο σμηναγός Αλέξης Μπρίντακ ήταν ο πρώτος πεσών της ΠΑ με μαχητικά 3ης γενιάς. Έπεσε εν ώρα καθήκοντος, κατά τη διάρκεια εκπαίδευσης για την υπεράσπιση του ζωτικού χώρου, των σύγχρονων Θερμοπυλών του Αιγαίου. Έδειξε πέραν πάσης αμφιβολίας ότι οι άνθρωποι της ΠΑ εκπαιδεύονται όπως θα πολεμήσουν διότι αλλιώς, θα πολεμήσουν όπως εκπαιδεύτηκαν.

ΑΙΩΝΙΑ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΝ ΣΜΗΝΑΓΟ ΑΛΕΞΙΟ ΜΠΡΙΝΤΑΚ!

ΕΠΕΣΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ!

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

3 Σχόλια

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Σαν σήμερα Πεσόντες αεροπόροι, 23 Σεπτεμβρίου…

Είναι οι τελευταίες μέρες προετοιμασίας για τους αγώνες του Κλασικού Μαραθωνίου Αθηνών στις 11/11, τη μέρα που έληξε και ο Α’ ΠΠ και κάπου εκεί ανάμεσα στα δύσκολα χιλιόμετρα, αφήνω τη σκέψη να ταξιδέψει και κάνω κάποιους συνειρμούς πάλι…

Λένε πως το να υπερασπίζεσαι τα δικαιώματά σου, τα κεκτημένα σου, τα όνειρά σου, δεν είναι σπριντ αλλά μαραθώνιος. Κι όμως, υπάρχουν κάποιοι ιπτάμενοι των οποίων οι θυσίες αποδεικνύουν ότι είναι και σκυταλοδρομία…

Το 1934, η οικογένεια Αγοραστάκη εκ Χανίων γιορτάζει τη γέννηση του νέου της μέλους. Ο Μανώλης, φέρων κλασικό Κρητικό όνομα, εισέρχεται το 1954, 20 χρόνια μετά, στη Σχολή Αεροπορίας. Σαν σήμερα, το 1955, σκοτώνεται κατά την εκτέλεση εκπαιδευτικής πτήσης solo με Τ-33, στα Σελήνια της Σαλαμίνας, απέναντι από τον Πειραιά.

Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς, γεννιέται ο Σταύρος Ζωγράφος, στη φερώνυμη γειτονιά της Αθήνας. Εισέρχεται στη Σχολή Ικάρων το 1977 απ’ όπου αποφοιτεί με τον βαθμό του ανθυποσμηναγού, το 1981. Σαν σήμερα, 10 χρόνια μετά την εισαγωγή του στη Σχολή Ικάρων, ο Αστρομαχητής του υπηρετούντος στη Λάρισα υποσμηναγού Ζωγράφου, προσκρούει στο όρος Όσσα, στην κεντρική Ελλάδα (σχηματίζει ισοσκελές τρίγωνο με Λάρισα και Πλαταμώνα) με αποτέλεσμα τον ακαριαίο θάνατο του υποσμηναγού χειριστή. Ο υποσμηναγός ήταν ο τελευταίος πεσών με το F-104, το μαχητικό που είχε λάβει το καθόλου ζηλευτό παρατσούκλι widowmaker- «ο χηροποιός».

Τη χρονιά που ο Ζωγράφος ξεκινούσε την αεροπορική του εκπαίδευση ως Ίκαρος, ο μικρός Χρήστος Αγγελόπουλος ξεκινούσε την πρωτοβάθμια εκπαίδευσή του σε σχολείο μιας άλλης συνοικίας της Αθήνας, των Αχαρνών. Ξεκινώντας από το Σέδες, και πηγαίνοντας όλο και νοτιότερα, έκανε μία στάση στη Λάρισα, μέχρι την τελευταία του τοποθέτηση στην Αγχίαλο. Στο κέντρο του Αιγαίου, περίπου 18 μήνες μετά τον ηρωικό θάνατο του Νικόλαου Σιαλμά, και ακριβώς 10 χρόνια μετά την θυσία του υποσμηναγού Ζωγράφου Σταύρου σαν σήμερα, ο Άγιος Ευστράτιος παίρνει μαζί του άλλον έναν ιπτάμενο ιππότη της ΠΑ, τον υποσμηναγό Αγγελόπουλο Χρήστο. Ο υποσμηναγός είναι ο δεύτερος πεσών των F-16 μετά τον Αλέξιο Μπρίντακ. Είναι δε, ο προτελευταίος χρονολογικά πεσών της ΠΑ τον μήνα Σεπτέμβριο. Κατά μία περίεργη συγκυρία, είναι ο δεύτερος κρίκος από την αρχή μιας θλιβερής αλυσίδας και ο δεύτερος κρίκος από το τέλος μιας εξίσου θλιβερής αλυσίδας κι ευχόμαστε να παραμείνει έτσι.

ΑΙΩΝΙΑ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ στους σαν σήμερα 23 Σεπτεμβρίου, πεσόντες απόγονους του Ίκαρου!

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

ΔΟΚΙΜΟΣ ΧΕΙΡΙΣΤΗΣ ΑΓΟΡΑΣΤΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΣ ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΣΤΑΥΡΟΣ

ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ ΧΡΗΣΤΟΣ

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες