Monthly Archives: Φεβρουαρίου 2013

Αετών επιφανών, πάσα γη τάφος… Σαν σήμερα 26/2…

Μία ημερομηνία, δύο έτη, τρία περιστατικά, τέσσερις αετοί. Δυστυχήματα διακριτά μεταξύ τους αλλά αλληλοσυνδεόμενα. Από τη Βόρειο Αφρική και τη Νότια Ροδεσία ως τη Δυτική Κρήτη, τα παιδιά της Πολεμικής Αεροπορίας, θέτουν εαυτούς στο βωμό της Πατρίδας και της Ελευθερίας. Σαν σήμερα, δύο Hurricane, ένα Harvard κι ένα Thunderstreak πήραν μαζί τους τέσσερις υπηρετούντες αξιωματικούς. Συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

3 Ιταλοί πιλότοι… 2 Έλληνες χειριστές…

Ζούμε σε καιρούς δύσκολους που μας θυμίζουν μέρες τις οποίες μόνο από περιγραφές και διηγήσεις γνωρίσανε οι σημερινές γενιές. Ζούμε σε μέρες που αν και δεν λείπουν τα πρότυπα, αδυνατούμε να τα δούμε μέσα στη σήψη του όλου συστήματος. Σαν σήμερα όμως, πριν 71 χρόνια, δύο υπερασπιστές της Πατρίδας, έπεσαν μαχόμενοι για ιδανικά και αξίες που σήμερα αρνούμαστε να δούμε. Διότι πολύ απλά, τα ανθρώπινα όντα που ψηφίσατε και ψηφίσαμε να κυβερνούν, επιλέγουν να τις απεμπολούν!

Σαν σήμερα, 23/2/1941, πάνω από το μέτωπο της Ηπείρου, η Πολεμική μας Αεροπορική οικογένεια, θρήνησε δύο κατάφρακτους ιππείς της εποχής εκείνης από δύο διαφορετικές Μοίρες Δίωξης. Ο ένας, της 23ης Μοίρας, είχε ζέψει το PZL P.24 του, και ο δεύτερος, ένα Gloster Gladiator της 21ης Μοίρας Διώξης.

Τρία Gladiator της 21ης ΜΔ με τους Σμηναγούς Χόνδρο και Σκαλτσογιάννη και τον επισμηνία Χριζόπουλο, σε συνεργασία με πέντε PZL της 22ης ΜΔ και εννιά της 23ης ΜΔ είχαν ως αποστολή τη συνοδεία βομβαρδιστικών Potez 63 στην περιοχή του χωριού Μπούμπεσι. Κατά την αποστολή, εντοπίσθηκαν δύο σμήνη πέντε και εφτά ιταλικών καταδιωκτικών αντίστοιχα, που απείχαν δύο χιλιόμετρα μεταξύ τους.

Ο πρώτος σχηματισμός δεν επιθυμούσε την εμπλοκή με τα ελληνικά μαχητικά. Ο δεύτερος σχηματισμός όμως ενεπλάκη σε αερομαχίά με τα ελληνικά μαχητικά. Κατά την αερομαχία καταρρίφθηκε από τα πυρά των ιταλικών μαχητικών το PZL του υποσμηναγού Σκρουμπέλου Νικόλαου. Φλεγόμενο, κατέπεσε βόρεια της Κλεισούρας με αποτέλεσμα τον θάνατο του χειριστή.

Στην αερομαχία αυτή, κατά την οποία οι Ιταλικές δυνάμεις έχασαν 3 από τα 7 G.50 που ενεπλάκησαν, τραυματίστηκε σοβαρά και ο επισμηνίας Χριζόπουλος Κωνσταντίνος. Παρά την ακατάσχετη αιμορραγία εξ αιτίας των τραυμάτων του, κατάφερε να προσγειώσει αναγκαστικά το Gladiator του. Κατά την προσγείωση όμως, το αεροπλάνο του ανατράπηκε και ανεφλέγη με αποτέλεσμα να σκοτωθεί ο ηρωικός χειριστής. Η πράξη του αυτή, προκάλεσε- δικαίως- αίσθηση σε όλους τους συμπολεμιστές του στις μοίρες δίωξης.

Για τη δράση τους οι χειριστές προήχθησαν στον ανώτερο βαθμό και τιμήθηκαν, ο υποσμηναγός Σκρουμπέλος με το χρυσό αριστείο ανδρείας και ο επισμηνίας Χριζόπουλος με το αργυρό αριστείο ανδρείας- την υψηλότερη πολεμική διάκριση που απονέμεται σε υπαξιωματικούς.

Η ουσία όμως είναι ότι ενεπλάκησαν με τον εχθρό. Ακολούθησαν το δρόμο του καθήκοντος, της αρετής και έπεσαν σε αυτόν. Δεν λιποψύχησαν, δεν λάκισαν. Αν τους ρωτούσε κάποιος, θα απαντούσαν ότι απλά εκτελούσαν εντολές και ότι ο καθένας στη θέση τους το ίδιο θα έκανε. Και αυτό φαίνεται και στη μνεία για την απονομή του χρυσού αριστείου στον Σκρουμπέλο όπου αναφέρεται ότι «(…) Κατά τον πόλεμο του 1940 εως 1941, μετασχών εις πλείστας πολεμικάς αποστολάς και εμπλακείς εις αερομαχίας μετά του εχθρού, επέδειξε εξαιρετικήν τόλμην, ηρωισμόν και υπέροχον πνεύμα αυτοθυσίας, πεσών τελικώς, ηρωικώς μαχόμενος εις το πεδίον της μάχης».

Όλη η οικογένεια της Πολεμικής Αεροπορίας έκανε το καθήκον της συμβάλλοντας στη δημιουργία του Έπους του ’40. Εκείνη τη μέρα όμως, ήταν συγκεκριμένα ο επισμηναγός Σκρουμπελος Νικόλαος και ο αρχισμηνίας Χριζόπουλος Κωνσταντίνος! Είθε να αποτελούν αιώνιο παράδειγμα!

Αθάνατοι!

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Ανθυποσμηναγός Βελικάνος Αργύριος- πεσών σαν σήμερα 20/2/1954…

20f84254

Όλη η ζωή χαρακτηρίζεται από αναμονή και προσμονή. Περιμένουν οι συγγενείς να γεννηθεί το μωρό. Ανυπομονούν να μεγαλώσει, να κάνει τα πρώτα του βήματα, να πάει σχολείο. Ανυπομονεί το ίδιο το παιδί να ζήσει τα πάντα, να ρουφήξει όλη τη ζωή που έχει και τον περιτριγυρίζει. Προσμένει τον έρωτα και την ανταμοιβή των κόπων του. Ανυπομονεί να υλοποιήσει τα όνειρά του, να ονομαστεί ανθυποσμηναγός, να πετάξει ελεύθερο σαν γεράκι. Ανυπομονεί να μπει σε αεροπλάνο τζετ και να γευτεί τη χαρά της ταχύτητας. Προσμένει την προαγωγή και να υπηρετεί την πατρίδα και τον κλάδο που τόσο λατρεύει, από τον βαθμό του υποσμηναγού. Για κάποιους όμως και τις οικογένειές τους, το όνειρο τελειώνει εκεί. Ο Βελικάνος Αργύριος ονομάστηκε έφεδρος ανθυποσμηναγός τον Οκτώβριο του 1952. Το όνειρο τελείωσε και για εκείνον, όταν, σαν σήμερα στις 20/2/1954 ο ανθυποσμηναγός κατέπεσε στην Πάρνηθα με το F-84G Thunderjet που πετούσε σε δοκιμαστική πτήση και σκοτώθηκε!

Αιωνία του η Μνήμη!

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Θεωρία Φασματοσκοπίας Ηλεκτρονίων Auger- Μία πρώτη προσέγγιση

Με το άρθρο αυτό, εγκαινιάζεται μία νέα διάσταση του ιστολογίου, στην οποία επιχειρείται μία σύνδεση των μεγάλων μορφών της επιστήμης και των ιδεών τους, προκειμένου να καταστήσουμε σαφές ότι και στην επιστήμη των πειραμάτων και της θεωρίας μπορούν να κρύβονται άγγελοι της ανθρωπότητας!

Ορισμένα ιστορικά στοιχεία

Το 1925, ο γάλλος φυσικός Pierre Auger παρατήρησε ίχνη από ηλεκτρόνια σε φωτογραφικές πλάκες οι οποίες είχαν εκτεθεί σε σκληρές ακτίνες Χ. Η ερμηνεία που έδωσε για την εμφάνιση αυτών των ηλεκτρονίων ήταν η μη φωτονική αποδιέγερση ατόμων που είχαν προηγουμένως διεγερθεί από τις αρχικές ακτίνες Χ.[1] Αυτά τα ηλεκτρόνια που πήραν το όνομα του ανθρώπου ο οποίος τα ανακάλυψε και που αποτελούν το φερώνυμο φαινόμενο, έχουν από τότε, αποτελέσει το αντικείμενο εκτενούς έρευνας τόσο από θεωρητικής πλευράς όσο και από πειραματικούς επιστήμονες.

Αρκετά χρόνια αργότερα, το 1953, ο Lander [2] μελέτησε την κατανομή ενεργειών των δευτερευόντων ηλεκτρονίων που εκπέμπονται από στερεά, τα οποία έχουν προηγουμένως ακτινοβοληθεί από αργά κινούμενα ηλεκτρόνια. Παρατήρησε ορισμένες μικρές κορυφές στο φάσμα που έλαβε τις οποίες και απέδωσε στα ηλεκτρόνια Auger. Κατέδειξε επίσης, ότι τα ηλεκτρόνια αυτά θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη μελέτη επιφανειών αλλά αυτή η πρόταση δεν εισακούστηκε μέχρι το 1967 οπότε και αναπτύχθηκε η φασματοσκοπία ηλεκτρονίων Auger (Auger Electron Spectroscopy, AES).

Ένας σημαντικός λόγος της καθυστέρησης αυτής ήταν ότι τα ηλεκτρόνια Auger ήταν δυσδιάκριτα στο φάσμα των δευτερευόντων και οπισθοσκεδαζόμενων ηλεκτρονίων που παράγονταν από το βομβαρδισμό μιας επιφάνειας (ή υλικού εν γένει) με ηλεκτρόνια χαμηλής ενέργειας.

Ένα σημαντικό βήμα μπροστά, έγινε από τον αμερικανό φυσικό Harris [3], ο οποίος χρησιμοποίησε έναν αναλύτη 127º και κατέγραψε ηλεκτρονικά, την παράγωγο της κατανομής της ενέργειας dN(E)/dE, όπως είχαν προτείνει νωρίτερα οι Leder και Simpson [4]. Σχεδόν ταυτόχρονα, επιστήμονες στη δυτική Ευρώπη [5,6] χρησιμοποίησαν τεχνικές ηλεκτρονικής διαφόρισης σε συνδυασμό με συμβατικά οπτικά περίθλασης ηλεκτρονίων χαμηλής ενέργειας (Low Energy electron Diffraction, LEED) τριών πλεγμάτων (3-grid) και έλαβαν φάσματα συγκρίσιμης ποιότητας με αυτά του Harris.

Σημαντική πρόοδος στην πειραματική ανάπτυξη της μεθόδου έγινε από τον Palmberg και τους συνεργάτες του [7] οι οποίοι χρησιμοποίησαν έναν κυλινδρικό κατοπτρικό αναλύτη (cylindrical mirror analyzer, CMA) για να ανιχνεύσουν τα ηλεκτρόνια Auger. Με την τεχνική αυτή, η διακριτική ικανότητα, η ευαισθησία και ο λόγος σήματος προς θόρυβο αυξήθηκαν αρκετά. Η αύξηση ήταν τέτοια που έγινε εφικτή η ανίχνευση επιφανειακών ακαθαρσιών σε συγκέντρωση της τάξης του 10-3 ενός μονοστρώματος.

Εκείνη την εποχή, έγιναν διαθέσιμα εμπορικά φασματόμετρα Auger βασισμένα στον CMA αναλύτη και έγινε αντιληπτό ότι περαιτέρω μείωση ης διαμέτρου της δέσμης των προσπιπτόντων ηλεκτρονίων θα μετέτρεπε τη φασματοσκοπία Auger σε μια τεχνική μικροσκοπίας. Προσπάθειες προς την κατεύθυνση αυτήν απέδωσαν διαμέτρους σε υπομικροσκοπική κλίμακα.

Από τα μέσα της δεκαετίας του 1970, οι εμπορικές συσκευές έχουν πολύ μεγάλη αναλυτική ισχύ και η φασματοσκοπία Auger έχει μετατραπεί σε ένα πολύ σημαντικό εργαλείο της βιομηχανικής έρευνας.[8]

Στα μέσα της δεκαετίας του 1980 είχαμε την ολοκλήρωση των Schottky field emitters ως πηγές ηλεκτρονίων. Οι πηγές αυτές επέτρεψαν ανάλυση χαρακτηριστικών με διαστάσεις της τάξης των 20nm.Περαιτέρω βελτιώσεις σε αναλύτες και πηγές, έχουν σπρώξει το όριο αυτό στα 10nm.[9]

Ιονισμός, αποδιέγερση και εκπομπή ηλεκτρονίου Auger

Ιονισμός

Η διαδικασία Auger ενεργοποιείται με τη δημιουργία οπής σε εσωτερική ατομική στοιβάδα. Αυτό επιτυγχάνεται με το βομβαρδισμό του ατόμου με σωματίδια, τα οποία μεταφέρουν ενέργεια αρκετή για να απομακρύνουν το ατομικό ηλεκτρόνιο από την ατομική, δεσμική του κατάσταση. Συνήθης τεχνική ιονισμού είναι ο βομβαρδισμός του υλικού με δέσμη ηλεκτρονίων, κινητικής ενέργειας στην περιοχή 2 – 20 keV. Μπορεί για παράδειγμα, ο ιονισμός να λαμβάνει χώρα με την απομάκρυνση ενός ηλεκτρονίου από την Κ ηλεκτρονική στοιβάδα. Ο ιονισμός μπορεί να λάβει χώρα σε οποιαδήποτε στοιβάδα, υπό τον όρο ότι η ενέργεια που μεταφέρει το προσπίπτον ηλεκτρόνιο είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη δεσμική ενέργεια του ατομικού ηλεκτρονίου.

Αποδιέγερση και εκπομπή ηλεκτρονίου Auger

Τα ιονισμένα, στην εσωτερική στοιβάδα, άτομα αποδιεγείρονται καθώς ηλεκτρόνιο, με μικρότερη δεσμική ενέργεια, έρχεται και καταλαμβάνει την οπή που δημιουργήθηκε. Τότε, το σύστημα έχει δύο «επιλογές» για να αποδιεγερθεί. Ο πρώτος «δρόμος» είναι να εκπεμφθεί φωτόνιο ακτίνων Χ με ενέργεια ίση με τη διαφορά των ενεργειακών επιπέδων που συμμετείχαν στη διεργασία.[2]

Ο δεύτερος «δρόμος» είναι, η εκπομπή ενός δεύτερου φωτονίου από το άτομο. Το ηλεκτρόνιο που εκπέμπεται, τότε, ονομάζεται ηλεκτρόνιο Auger. Μετά την εκπομπή του ηλεκτρονίου Auger το άτομο βρίσκεται σε μια διπλά ιονισμένη κατάσταση. Για παράδειγμα, ένα ηλεκτρόνιο από την L1 στοιβάδα καταλαμβάνει την, αρχικά, δημιουργηθείσα οπή στην Κ στοιβάδα. Η ενέργεια που απελευθερώνεται είναι η διαφορά ενέργειας μεταξύ των δύο αυτών ενεργειακών επιπέδων και προσφέρεται σε ένα δεύτερο ηλεκτρόνιο της L2,3 στοιβάδας. Ένα μέρος αυτής της ενέργειας δαπανάται προκειμένου το ηλεκτρόνιο L2,3  να υπερνικήσει την ενέργεια που το κρατά δέσμιο στο άτομο, ενώ το υπόλοιπο διατηρείται από το εκπεμπόμενο ηλεκτρόνιο Auger ως κινητική ενέργεια.

Ποιος δρόμος θα επιλεγεί τελικά, είναι συνάρτηση του συντελεστή φθορισμού (ω) και του συντελεστή Auger (α). Είναι προφανές ότι α και ω συνδέονται με τη σχέση:

ω+α=1

Ο συντελεστής φθορισμού και ο συντελεστής Auger είναι συνάρτηση του ατομικού αριθμού, με σημαντικές συνέπειες στις ευαισθησίες των φασματοσκοπιών. Στοιχεία μικρού Ζ έχουν μικρό συντελεστή φθορισμού, ο οποίος όμως, αυξάνει με την αύξηση του Ζ.[10]

Βαρύτερα στοιχεία (με Ζ>30) με οπή στην Κ, έχουν πιθανότητα μεγαλύτερη από 50% να αποδιεγερθούν εκπέμποντας φωτόνιο χαρακτηριστικών ακτίνων Χ. Με εξαίρεση το κάλιο (Ζ=19) όλα τα στοιχεία από το Al (Ζ=13) ως το Sr, με Ζ=38, έχουν ως κύρια μετάβαση Auger την LMM.

Ονοματολογία μεταβάσεων Auger

Μία μετάβαση Auger χαρακτηρίζεται από τα ακόλουθα:

  • τη θέση της αρχικής οπής και
  • τη θέση των δύο οπών της τελικής κατάστασης.

Για την περιγραφή της μετάβασης, αναφέρεται πρώτα, η στοιβάδα της αρχικής οπής και ακολουθούν οι θέσεις των δύο οπών στην τελική κατάσταση, με πρώτη τη στοιβάδα με τη μικρότερη δεσμική ενέργεια.

Κινητική ενέργεια ηλεκτρονίου Auger

Με βάση το πιο πάνω παράδειγμα, μπορούμε να υπολογίσουμε την κινητική ενέργεια του ηλεκτρονίου Auger, με τη βοήθεια των δεσμικών ενεργειών των ηλεκτρονίων που συμμετέχουν στη μετάβαση. Έτσι έχουμε, σε πρώτη προσέγγιση, τη σχέση:

KE = (EKEL1) – EL2,3  = EK – (EL1 + EL2,3)

Όπως φαίνεται από την παραπάνω σχέση, είναι αδύνατο να προσδιορίσουμε πoιo ηλεκτρόνιο καταλαμβάνει την αρχική οπή και πιο απομακρύνεται ως ηλεκτρόνιο Auger. Μετά από χρόνια έρευνας και μετρήσεων, οι ακριβείς τιμές των κινητικών ενεργειών των ηλεκτρονίων Auger, για κάθε άτομο και κάθε δυνατή μετάβαση, έχουν καταχωρηθεί σε βάσεις δεδομένων. Ο πρώτος τέτοιος συγκεντρωτικός πίνακας δημιουργήθηκε από έναν μεγάλο κατασκευαστή φασματοσκοπίων Auger[11]. Έτσι, διαπιστώνουμε ότι η κινητική ενέργεια του εκπεμπόμενου ηλεκτρονίου Auger είναι χαρακτηριστική του ατόμου από το οποίο εκπέμπεται και μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον προσδιορισμό της ταυτότητας του στοιχείου.

Επίσης, ένα πολύ σημαντικό στοιχείο είναι ότι η κινητική ενέργεια των ηλεκτρονίων Auger δεν εξαρτάται από το μηχανισμό δημιουργίας της αρχικής οπής. Μπορούμε να βομβαρδίσουμε το δείγμα μας με φωτόνια ή ηλεκτρόνια και η κινητική ενέργεια των εκπεμπόμενων ηλεκτρονίων Auger, θα είναι η ίδια.

Επιτρεπόμενες μεταβάσεις Auger

Είναι γνωστό [10] ότι δεν είναι όλες οι φωτονικές μεταβάσεις επιτρεπτές. Υπάρχει τέτοιος περιορισμός στις μεταβάσεις Auger; Η απάντηση είναι ότι δεν υπάρχει περιορισμός στις μεταβάσεις Auger. Όλες οι μεταβάσεις που μπορούν (ενεργειακά) να πραγματοποιηθούν, είναι επιτρεπτές. Πιο αναλυτικά, μια μετάβαση Auger, είναι πραγματοποιήσιμη αν η ενέργεια που αποδίδει το ηλεκτρόνιο που μεταπίπτει για να καλύψει την οπή, επαρκεί για να φύγει το τρίτο ηλεκτρόνιο της διεργασίας, στο συνεχές. Χρησιμοποιώντας και πάλι, το προηγούμενο παράδειγμα, η μετάβαση KL1L1 δεν είναι δυνατή διότι απλώς, η διαφορά ενέργειας μεταξύ Κ και L1 δεν επαρκεί να υπερνικήσει τη δεσμική ενέργεια της στοιβάδας και να μεταφέρει το ηλεκτρόνιο έξω από το άτομο.

Βάθος διαφυγής ηλεκτρονίων Auger

Καθώς τα ηλεκτρόνια Auger κινούνται στο υλικό, σκεδάζονται και χάνουν την αρχική τους χαρακτηριστική ενέργεια. Μόνο αυτά τα ηλεκτρόνια Auger, τα οποία δημιουργούνται σε περιοχές κοντά στην επιφάνεια, μπορούν να εξέλθουν χωρίς να χάσουν την αρχική τους κινητική ενέργεια και να αναγνωριστούν, με τον τρόπο αυτό, ως ηλεκτρόνια Auger χαρακτηριστικής ενέργειας.

Η μέση απόσταση από την οποία τα ηλεκτρόνια μπορούν να διαφύγουν από το υλικό, χωρίς να χάσουν την αρχική τους ενέργεια, ονομάζεται μήκος εξασθένισης λ ή ανελαστική μέση ελεύθερη διαδρομή (attenuation length λ ή Inelastic Mean Free Path, IMPF) και είναι συνάρτηση της κινητικής ενέργειας των ηλεκτρονίων. Το βάθος διαφυγής Λ, αποτελεί μέτρο της απόστασης που διανύει ένα ηλεκτρόνιο εντός του υλικού, πριν σκεδαστεί ανελαστικά και συνδέεται με τη μέση ελεύθερη διαδρομή με τη σχέση:

Λ=λcosθ

όπου θ είναι η γωνία στην οποία εκπέμπεται το ηλεκτρόνιο Auger, θεωρώντας τη διεύθυνση η οποία έρχεται κατακόρυφα στην επιφάνεια ίση προς 0°. [12]

Οι κυριότερες μη φωτονικές μεταβάσεις έχουν ως αποτέλεσμα, την εκπομπή ηλεκτρονίων Auger με κινητική ενέργεια στην περιοχή των 20eV ως 2500eV. Τα ηλεκτρόνια αυτά, αντιστοιχούν σε ηλεκτρόνια, σύμφωνα με την εικόνα 6 σε ηλεκτρόνια με πολύ μεγάλη πιθανότητα σκέδασης στο υλικό. Το μικρό βάθος διαφυγής των ηλεκτρονίων Auger σηματοδοτεί την επιφανειακή ευαισθησία της φασματοσκοπίας Auger.

Πιθανότητα διαφυγής ηλεκτρονίου συναρτήσει του βάθους d

Σύμφωνα και με τα παραπάνω, η πιθανότητα διαφυγής P(d) ενός ηλεκτρονίου από βάθος d, χωρίς να υποστεί ανελαστική σκέδαση, δίνεται από τη σχέση:

P(d) = exp(-d/Λ)

 Βάθος προέλευσης ηλεκτρονίων που ανιχνεύονται

Έστω ότι έχουμε ομοιόμορφη κατανομή εκπομπής ηλεκτρονίων Auger συναρτήσει του βάθους του υλικού. Επιπλέον θεωρούμε ότι το βάθος του υλικού είναι πολύ μεγαλύτερο από το βάθος διαφυγής Λ. Το σύνολο των ηλεκτρονίων που φθάνουν στον ανιχνευτή από οποιοδήποτε βάθος εκπομπής 0≤d<∞ είναι ανάλογο της ποσότητας:

α λ cos θ

όπου α είναι το πλήθος των ηλεκτρονίων Auger ανά μονάδα μήκους, το οποίο είναι ανεξάρτητο από το βάθος εκπομπής. Το ίδιο ολοκλήρωμα, αλλάζοντας όμως τα όρια ολοκλήρωσης και θέτοντάς τα ίσα με (0,x), θα μας δώσει το ποσοστό των ανιχνεύσιμων ηλεκτρονίων που προέρχονται από βάθος 0≤d<x επί του συνόλου των ανιχνεύσιμων ηλεκτρονίων. Λύνοντας το ολοκλήρωμα αυτό, θα πάρουμε:

1 – exp (-x/λ)

Από την παραπάνω εξίσωση, λύνοντας για διάφορες τιμές του λ (ή αντίστοιχα του Λ), προκύπτει εύκολα ότι η πιθανότητα διαφυγής για ηλεκτρόνιο από βάθος d=λ (και θεωρώντας για λόγους απλότητας ότι cosθ=1) από την επιφάνεια είναι 36.8%, για d=3λ, η πιθανότητα διαφυγής είναι 5%, ενώ τέλος, για ηλεκτρόνιο που δημιουργείται σε βάθος d=5λ από την επιφάνεια είναι μόλις 0.7%. [10]

Από τις παραπάνω σχέσεις λοιπόν, προκύπτει ότι το 95% των ανιχνεύσιμων ηλεκτρονίων Auger προέρχονται από βάθος τριπλάσιο της μέσης ανελαστικής ελεύθερης διαδρομής. Εφόσον η μέση ανελαστική ελεύθερη διαδρομή είναι της τάξης του 1nm, εύκολα γίνεται αντιληπτό ότι η φασματοσκοπία Auger είναι τεχνική μελέτης επιφανειών [10].

Σύντομη βιογραφία του Pierre Auger.

Ο Auger, του οποίου το πλήρες όνομα είναι Pierre Victor, γεννήθηκε στο Παρίσι στις 14 Μαΐου 1899. Ο επιστήμονας που αφοσιώθηκε στα επιστημονικά πεδία της πυρηνικής φυσικής, της ατομικής φυσικής και των κοσμικών ακτινοβολιών, υπήρξε μαθητής του Ζ. Μπ. Περέν και καθηγητής της φυσικής στη Σορβόννη από το 1936.

Οι σημαντικότερες έρευνές του την περίοδο πριν τη δεκαετία του 1950 αφορούν τη φυσική των σωματιδίων. Το όνομά του συνδέθηκε με το φερώνυμο φαινόμενο που ανακάλυψε το 1925, χρησιμοποιώντας τον θάλαμο Wilson και το οποίο, προς τιμήν του γάλλου φυσικού, έλαβε το όνομά του.

Πήρε μέρος στην αγγλοκαναδική ομάδα ατομικής έρευνας στο Μόντρεαλ κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Με τη λήξη του πολέμου και την επιστροφή του στη Γαλλία το 1945, γίνεται Πρόεδρος της Διοικητικής περιοχής των Πανεπιστημίων για τη γαλλική κυβέρνηση. Πιο συγκεκριμένα, παίρνει μέρος στο σχηματισμό της γαλλικής Επιτροπής Ατομικής Ενέργειας (CEA).

Διετέλεσε, στη συνέχεια, διευθυντής της Ecole Supérieure (1945-48), της οποίας ήταν μέλος από το 1919, και την περίοδο 1948-59 διευθυντής των θετικών επιστημών στην UNESCO. Ήταν ένθερμος υποστηρικτής των διεθνών ερευνητικών προγραμμάτων και ένας από τους «πατέρες» του CERN, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1953.

Το διάστημα 1959-64 επανέρχεται στο πεδίο της φυσικής κοσμικών ακτινοβολιών αλλά με μετατοπισμένο το ενδιαφέρον του στην αστροφυσική. Από το 1964 μέχρι το 1967 διετέλεσε πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ερευνών του Διαστήματος (ESRO). Το 1970 αποσύρθηκε έχοντας όμως πρώτα, αποδείξει μεταξύ άλλων, την ύπαρξη φορτισμένων σωματιδίων με ενέργεια μεγαλύτερη από 1015 eV. Προς τιμήν αυτών των εργασιών του, το αστεροσκοπείο του Παρισιού έχει λάβει την ονομασία “Pierre Auger Observatory”.

Έφυγε, πλήρης ημερών, για το τελευταίο του ταξίδι, την ημέρα των Χριστουγέννων του 1993.

Αναφορές

[1] P. Auger, J. Phys. Radium 6 (1925) 205.

[2] E. H. S. Burhop, The Auger Effect and Other Radiationless Transitions”, Cambridge Univ. Press, London, 1952.

[3] L.A. Harris, J. Appl. Phys. 39 (1968) 1419.

[4] L.B. Leder, J.A. Simpson, Rev. Sci. Inst. 29 (1958) 571.

[5] R.E. Weber, W.T. Peria, J. Appl. Phys. 38 (1967) 4355.

[6] P.W. Palmberg, T.N. Rhodin, J. Appl. Phys. 39 (1968) 2425.

[7] Palmberg et al. Appl. Phys. Lett. 15 (1969) 254.

[8] G. Ertl, J. Kuppers, “Low Energy electrons and Surface Chemistry”, 1985, pp.17-18.

[9] “Auger Electron Spectroscopy, Fundamentals and Applications”, University at Albany, New York State Center for Advanced Thin Film Technology.

[10] Αναγνωστόπουλος Δ. “Σημειώσεις για το μάθημα: Μελέτη υλικών με τεχνικές ακτίνων Χ”, Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, Ιωάννινα, 2004.

[11] L.E. Davis et al, Handbook of Auger Electron Spectroscopy, Physical Electronics, Eden Prairie, 2nd edition, 1976.

[12] Hans Jörg Mathieu, “Surface Analysis- The Principal Techniques”, edited by John Vickerman, John Wiley & Sons, 1997.

[13] D. Briggs, M.P. Seah, “Practical Surface Analysis by Auger and XPS”, 2nd ed. John Wiley, Chichester, 1990.

Σχολιάστε

Filed under Connecting Science, Thoughts

Όταν η τραγωδία ενώνει τις γενεές…

16-2-1954

Σε κάποια γεγονότα, σε κάποιες δράσεις, δεν υπάρχει χάσμα γενεών. Υπάρχουν κάποιες ενέργειες που ενώνουν τις προηγούμενες με τις επόμενες γενιές, και τις σφυρηλατούν σε ένα νέο αμάλγαμα, προορισμένο να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του αύριο υπηρετώντας τα καθήκοντα του σήμερα απέναντι στις αξίες του χθες. Σαν σήμερα, δύο αεροπόροι, χαρακτηριστικά δείγματα δύο διαφορετικών γενεών αεροπόρων, χωνευμένοι σε έναν νέο τρόπο πτήσης, ξεκίνησαν το αιώνιο ταξίδι τους προς τον αεροπορικό παράδεισο… Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Στρούμπος- Ασανάκης- Φιλιππίδης… Πεσόντες σαν σήμερα πριν 68 χρόνια…

Βόρειος Αφρική. Φεβρουάριος 1944. Έχεις πάει στην Κόλαση και τώρα επιστρέφεις. Δεν ξέρεις πόσες φορές. Ξέρεις ότι αυτή είναι απλά ακόμη μία φορά. Καθώς προχωράς, τινάζεις από πάνω σου τα αποκαΐδια που έχουν κάτσει στη φόρμα πτήσης σου. Νομίζεις πως από δω και πέρα τα πάντα για σένα και το Martin Baltimore σου θα είναι μια βόλτα στο πάρκο. Είσαι άνθρωπος της 31 ΜΕΒ στη δίνη ενός παγκόσμιου πολέμου. Είσαι όμως και αεροπόρος. Κάθε μέρα περιμένεις το αύριο, περιμένεις όμως και το πότε θα έρθει η επόμενη ευκαιρία να ανοίξεις τα φτερά σου με τη Μοίρα σου. Μέχρι να έρθει εκείνη η… μέρα. Μέχρι τη στιγμή που η πίεση της καθημερινότητας γίνεται πιο ασφυκτική απ’ όσο ο άνθρωπος μα όχι ο αεροπόρος, μπορεί να αντέξει. Και γίνεται το μοιραίο. Και γίνεται αυτό που σε στοιχειώνει για πάντα. Αυτό που δεν πρόλαβες να δεις αλλά για μια φευγαλέα στιγμή ένιωσες συθέμελα να σε συγκλονίζει. Σαν σήμερα 15/2, το 1944, η οικογένεια της Αεροπορίας έγινε για άλλη μια φορά φτωχότερη. Σαν σήμερα, τρία αετόπουλα, τέκνα της ίδιας μήτρας κι ας ήταν ο ένας του Στρατού ενώθηκαν τελετουργικά στους αιθέρες της Βορείου Αφρικής, παρέδωσαν τις μεταλλικές πτέρυγές τους και φόρεσαν μια και καλή, τα αιώνια αγγελικά φτερά τους. Αιωνία η Μνήμη του ανθυποσμηναγού Φιλιππίδη Ανδρέα, του υποσμηναγού Ασανάκη Θεοδόσιου και του λοχαγού Στρούμπου Πέτρου. Πεσόντες όλοι, στο βωμό της Πατρίδος, στην πρώτη γραμμή του καθήκοντος.

Αιωνία τους η Μνήμη! ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

15-2-44 Baltimore

Επειδή δεν μπορέσαμε να βρούμε φωτογραφία του υποσμηναγού Ασανάκη Θεοδόσιου, η Μνήμη του τιμάται στην παραπάνω σύνθεση με τη μορφή του Αγνώστου Στρατιώτη

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Ένας Αθηναίος σύγχρονος Ίκαρος…

Ίκαρος Λαπατσάνης

Ένας θάνατος είναι πάντα τραγικός και λόγος για θλίψη, πόνο, ακόμη και θρήνο!

Σαν σήμερα, ένα αετόπουλο 21 ετών έμεινε κολλημένο στο γήινο περιβάλλον μας χωρίς καλά- καλά να προλάβει να νιώσει τη χαρά της πτήσης και την αίσθηση ελευθερίας που προσφέρει το Τ-6 Harvard.

Σαν σήμερα 13/2/1958, ο Ίκαρος Λαπατσάνης Ιωάννης ακολούθησε τη Μοίρα του μυθολογικού γιού του Δαιδάλου και μετά το σύντομο ταξίδι προς τον Ουρανό με την 121 Πτέρυγα Εκπαιδεύσεως Αέρος, ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι προς τα Ουράνια.

Αιωνία του η Μνήμη! ΑΜΕΣ ΔΕ Γ’ ΕΣΣΟΜΕΘΑ ΠΟΛΛΩ ΚΑΡΡΟΝΕΣ!

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Σταυραετός όχι μόνο στο όνομα!

Είναι οι μέρες που ζούμε, μεγάλες. Είναι οι μέρες που ζούμε, σημαντικές. Αλλά είναι οι μέρες που ζούμε και, προβληματικές. Θρηνούμε για την κατάντια της Ελλάδας και την υποταγή της υπερήφανης χώρας μας! Σαν σήμερα όμως, 10/2 του 1941, η Ελλάδα, αυτή η περήφανη χώρα που έδωσε τα πάντα που έχει και κοκορεύεται σήμερα ο δυτικός κόσμος, έδωσε και τον τελευταίο πεσόντα αεροπόρο με Potez, στην υπερήφανη προσπάθειά της να μην υποταχθεί…

Σαν σήμερα, ο Σμηναγός της 13ης Μοίρας Βομβαρδισμού, Σταυραετός Γεώργιος, πέρασε στην Ιστορία. Κατά τη διάρκεια πολεμικής αποστολής αναγνώρισης, το Potez 633 Grec του οποίου ήταν χειριστής, καταρρίφθηκε από σχηματισμό καταδιωκτικών της Ιταλικής Πολεμικής Αεροπορίας και παρ’όλο που εγκατέλειψε, το αλεξίπτωτό του δεν άνοιξε. Είναι ο τελευταίος μεν αεροπόρος Potez αλλά ο πρώτος και μοναδικός πεσών των Potez 633 που ξεκίνησε από την αεροπορία- εισερχόμενος στη Σχολή Αεροπορίας το 1935- και όχι από τον Στρατό Ξηράς, όπως οι προηγούμενοι τρεις.

Ο παρατηρητής του Potez, Βολωνάκης Νικόλαος εγκατέλειψε επιτυχώς το φλεγόμενο αεροσκάφος. Γλίτωσε τη χειραψία με το παγωμένο χέρι του Μαύρου Θεριστή, εκείνη τη φορα…

Σχεδόν 5 μήνες νωρίτερα, ένας Έλληνας, εκφράζοντας και τη διάθεση του κόσμου, είχε πει ΟΧΙ στον Ιταλό πρεσβευτή και στο τελεσίγραφο που του επέδωσε. Σαν σήμερα, 10/2/1941, ένας άλλος Έλληνας, είπε το δικό του ΟΧΙ, στους πρεσβευτές της φασιστικής ισχύος. Σήμερα, που όλοι ψάχνουμε κάποιον ή κάποιους να πουν επιτέλους ένα ηχηρό ΟΧΙ στον συνεχιζόμενο βιασμό της Πατρίδας από εξωγενείς παράγοντες, πρέπει να είμαστε προετοιμασμένοι για τον πρώτο από μια σειρά πεσόντες που θα έρθουν, δυστυχώς αναπόφευκτα. Πεσόντες σαν τον Σμηναγό Σταυραετό Γεώργιο.

Ο Σμηναγός Σταυραετός Γεώργιος έδωσε εαυτόν υπέρ πατρίδος και κι έπεσε από το ουράνιο σκαλί όπου έστεκε, μόνο για να ανέβει στην επουράνια σκάλα που οδηγεί στην Αθανασία. Σκοτώθηκε στον αέρα, όρθιος και περήφανος. Όπως το μεγαλειώδες αρπακτικό πτηνό με το ίδιο όνομα.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

10-2-41 potez σταυραετός

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Ο τρίτος πεσών αεροπόρος σαν σήμερα 9/2…

Καμιά φορά, οι Άγγελοι, δεν μπορούν να πετάξουν σε απόσταση ο ένας από τον άλλο. Κι αυτό, πολλές φορές, δεν καταλήγει αναίμακτα…

Ο υποσμηναγός Δρακουλάκος Μιχαήλ, γεννήθηκε στον Πύργο Δυρού, το 1938. Πριν συμπληρώσει τα 20 του έτη, εισέρχεται στη Σχολή Αεροπορίας και 3 χρόνια αργότερα, ονομάζεται ανθυποσμηναγός. Τοποθετείται στην 117ΠΜ στην Ανδραβίδα και διακρίνεται για τις πτητικές του επιδόσεις και ικανότητες. Πετάει με το αεροσκάφος που αποτελεί τον κορμό των μαχητικών της ΠΑ. Το μαχητικό που πήρε μαζί του πολλούς νεαρούς συγκεκαλυμμένους αγγέλους, στο αιώνιο ταξίδι προς τον Παράδεισο των Αεροπόρων.

Σαν σήμερα όμως, το 1966, ο υποσμηναγός πλέον, Δρακουλάκος, συγκρούεται σε χαμηλό ύψος με άλλο F-84F. Σαν prequel μίας άλλης εναέριας σύγκρουσης το 1992 η οποία στοίχισε τη ζωή σε έναν άλλον ιπτάμενο θρύλο της ΠΑ… Προλαβαίνει να εκτιναχθεί αλλά λόγω του χαμηλού ύψους, το αλεξίπτωτο δεν ανοίγει. Ο υποσμηναγός πέφτει δίπλα στον διάδρομο του αεροδρομίου της Ανδραβίδας και σκοτώνεται ακαριαία. Ο δρόμος προς τον ουρανό, που σημάδεψε τη ζωή του, σημάδεψε και τον θάνατό του.

Πέντε μέρες νωρίτερα, είχε σκοτωθεί ο γιός του στη Σχολή, χειριστής της 115, ανθυποσμηναγός Σπυρόπουλος Παναγιώτης, με ίδιου τύπου μαχητικό.

Σαν σήμερα, έπεσε ένας ακόμη Λάκωνας άγγελος της ΠΑ. Ο υποσμηναγός Δρακουλάκος Μιχαήλ δεν είναι ο μόνος πεσών της ΠΑ σαν σήμερα. Είναι ο τρίτος και τελευταίος, χρονολογικά, πεσών της ημέρας. Είθε να παραμείνει ο τελευταίος πεσών της ημέρας.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

9-2-66

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Των ερπετών οι κυνηγοί, των αγγέλων οι ιππότες…

Ληνός, Τουμπακάρης, Avro Anson

Έλληνες, ξυπνήστε! Ξυπνήστε και δείτε τι γίνεται! Κοιτάξτε γύρω σας και πείτε μου, αν μπορείτε, ότι δε βλέπετε την ιστορία να επαναλαμβάνεται! Έχουμε μπει σε πόλεμο. Καιρό τώρα ήμασταν σε πόλεμο αλλά ακήρυχτο και με άλλο κράτος. Και σήμερα ειδικά, πρέπει να το βλέπετε και να θυμάστε. Σήμερα πρέπει όλοι να θυμόμαστε! Γιατί σαν σήμερα 9/2, πριν 72 χρόνια έπεσαν εν ώρα καθήκοντος δύο λεβέντες της 13ης ΜΝΣ…

Σαν σήμερα, το Avro Anson Mk I που πετούσαν ο Σμηναγός Τουμπακάρης Νικόλαος και ο Υποσμηναγός Λινός Παντελής, κατέπεσε στο ανταριασμένο Κρητικό Πέλαγος και βύθισε στην Αιωνιότητα δύο πολεμιστές της Πολεμικής Αεροπορίας. Και γιατί πρέπει λοιπόν, να θυμόμαστε ειδικά σήμερα; Διότι οι δύο αυτοί ιπτάμενοι, εκτελούσαν αποστολή ανθυποβρυχιακής έρευνας. Τα Avro Anson ήταν τα Orion της εποχής εκείνης. Οι πρόγονοι των Albatross. Τα πληρώματά τους εκείνοι που κυνηγούσαν τους σιωπηλούς κυνηγούς της θάλασσας.

Το ίδιο γένος αλλά διαφορετικής ράτσας, σιωπηλούς κυνηγούς που σήμερα τα κανάλια και οι στοές της κοινωνίας, έχουν υπό μηχανική υποστήριξη και εμείς οι υπόλοιποι, επιτρέπουμε να ζουν, να λένε και να παίρνουν αποφάσεις.

Ξυπνήστε Έλληνες! Ο Τουμπακάρης και ο Λινός έδωσαν τη ζωή τους για την Πατρίδα και το μέλλον Αυτής κυνηγώντας ύπουλους εχθρούς. Αθόρυβα ερπετά της θάλασσας που εν καιρώ «ειρήνης» τορπιλίζουν την ευημερία του κόσμου, τη συνύπαρξη των εθνών, τη θρησκευτική κατάνυξη.

Ας κρατήσουμε κάποια άξια πρότυπα στις καρδιές μας. Ας γίνουν αυτοί το παράδειγμά μας. Ας εξουδετερώσουμε κι εμείς τα ερπετά που με τις δίχαλες γλώσσες τους προδίδουν την υπερήφανη χώρα που έδωσε τα πάντα στον δυτικό πολιτισμό και τώρα, αντί να τα ζητούν πίσω, απεμπολούν ό, τι έχει απομείνει!

Σμηναγέ Τουμπακάρη Νικόλαε! Υποσμηναγέ Λινέ Παντελή! Συγκεκαλυμμένοι άγγελοι, ιπτάμενοι ερπετοκτόνοι!

Δε σας ξεχνάμε! Είστε ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ!

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες