Tag Archives: F-84F

Σαν σήμερα πεσών, 11 Αυγούστου του 1975

Άλλο ένα αετόπουλο από την Άμφισσα του οποίου τα φτερά έσπασαν, πριν προλάβει να χαρεί τις διαδρομές στο απέραντο γαλάζιο…

Λίγους μήνες μετά τη γέννηση του Κώστα Ηλιάκη, ο Κωνσταντίνος Κραββαρτόγιαννος εισέρχεται στη Σχολή Ικάρων. Σε μια ταραγμένη και τουλάχιστον ιδιόρρυθμη περίοδο για να υπηρετεί κανείς την Πατρίδα και την Αεροπορία, ονομάζεται ανθυποσμηναγός τον Ιούλιο του 1974. Εκείνον τον Ιούλιο που τα τουρικά άρβυλα πατούσαν τις βόρειες ακτές της Κύπρου.

Θα αναρωτηθεί κανείς γιατί γίνεται αναφορά στον Ηλιάκη και πώς συνδέονται. Πέρα από το κοινό μικρό τους όνομα, υπηρετούσαν στην ίδια Μοίρα, σε δύο διαδοχικές γενιές αεροσκαφών. Ο Κωνσταντίνος Κραββαρτόγιαννος υπηρετούσε στην 340ΜΔΒ όταν το οπλοστάσιό της είχε τα F-84F της Republic. Ο Κωνσταντίνος Ηλιάκης πήγε στην 340ΜΒ όταν πλέον εκείνη είχε προ πολλού στείλει τα F-84F και πετούσε τους διαδόχους τους, A-7H Corsair II.

Ο Κωνσταντίνος Κραββαρτόγιαννος ήταν ένας από τους πιλότους που περίμεναν την εντολή για απογείωση προς καταστροφή του τουρκικού προγεφυρώματος. Εντολή η οποία ήλθε και παρήλθε όπως το πρώτο φως της μέρας. Το κατάπιε όμως το πικρό ποτήριο εκείνο και συνέχισε να εκτελεί με φιλοτιμία το καθήκον του.

Έναν χρόνο αργότερα, στις 11 Αυγούστου 1975, κατά τη διάρκεια εκπαιδευτικής αποστολής αναγνώρισης, η Ηρακλειώτικη γη στο Καστέλλι αγκάλιασε τον νεαρό ανθυποσμηναγό και το μαχητικό του.

Έγινε έτσι, ο πέμπτος αεροπόρος που σαν σήμερα 11 Αυγούστου πέρασε στην αθανασία και θρηνεί η ΠΑ.

Ανθυποσμηναγός Κραββαρτόγιαννος Κωνσταντίνος.
Έπεσε υπέρ Πατρίδος!
ΑΘΑΝΑΤΟΣ!
ΚΡΑΒΒΑΡΤΟΓΙΑΝΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Αετών επιφανών, πάσα γη τάφος… Σαν σήμερα 26/2…

Μία ημερομηνία, δύο έτη, τρία περιστατικά, τέσσερις αετοί. Δυστυχήματα διακριτά μεταξύ τους αλλά αλληλοσυνδεόμενα. Από τη Βόρειο Αφρική και τη Νότια Ροδεσία ως τη Δυτική Κρήτη, τα παιδιά της Πολεμικής Αεροπορίας, θέτουν εαυτούς στο βωμό της Πατρίδας και της Ελευθερίας. Σαν σήμερα, δύο Hurricane, ένα Harvard κι ένα Thunderstreak πήραν μαζί τους τέσσερις υπηρετούντες αξιωματικούς. Συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Ο τρίτος πεσών αεροπόρος σαν σήμερα 9/2…

Καμιά φορά, οι Άγγελοι, δεν μπορούν να πετάξουν σε απόσταση ο ένας από τον άλλο. Κι αυτό, πολλές φορές, δεν καταλήγει αναίμακτα…

Ο υποσμηναγός Δρακουλάκος Μιχαήλ, γεννήθηκε στον Πύργο Δυρού, το 1938. Πριν συμπληρώσει τα 20 του έτη, εισέρχεται στη Σχολή Αεροπορίας και 3 χρόνια αργότερα, ονομάζεται ανθυποσμηναγός. Τοποθετείται στην 117ΠΜ στην Ανδραβίδα και διακρίνεται για τις πτητικές του επιδόσεις και ικανότητες. Πετάει με το αεροσκάφος που αποτελεί τον κορμό των μαχητικών της ΠΑ. Το μαχητικό που πήρε μαζί του πολλούς νεαρούς συγκεκαλυμμένους αγγέλους, στο αιώνιο ταξίδι προς τον Παράδεισο των Αεροπόρων.

Σαν σήμερα όμως, το 1966, ο υποσμηναγός πλέον, Δρακουλάκος, συγκρούεται σε χαμηλό ύψος με άλλο F-84F. Σαν prequel μίας άλλης εναέριας σύγκρουσης το 1992 η οποία στοίχισε τη ζωή σε έναν άλλον ιπτάμενο θρύλο της ΠΑ… Προλαβαίνει να εκτιναχθεί αλλά λόγω του χαμηλού ύψους, το αλεξίπτωτο δεν ανοίγει. Ο υποσμηναγός πέφτει δίπλα στον διάδρομο του αεροδρομίου της Ανδραβίδας και σκοτώνεται ακαριαία. Ο δρόμος προς τον ουρανό, που σημάδεψε τη ζωή του, σημάδεψε και τον θάνατό του.

Πέντε μέρες νωρίτερα, είχε σκοτωθεί ο γιός του στη Σχολή, χειριστής της 115, ανθυποσμηναγός Σπυρόπουλος Παναγιώτης, με ίδιου τύπου μαχητικό.

Σαν σήμερα, έπεσε ένας ακόμη Λάκωνας άγγελος της ΠΑ. Ο υποσμηναγός Δρακουλάκος Μιχαήλ δεν είναι ο μόνος πεσών της ΠΑ σαν σήμερα. Είναι ο τρίτος και τελευταίος, χρονολογικά, πεσών της ημέρας. Είθε να παραμείνει ο τελευταίος πεσών της ημέρας.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

9-2-66

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Ο Φλεβαριανός φύλακας άγγελος της Χαλκιδικής…

Φυσά, χαλάει Ο Θεός τον κόσμο. Τα δέντρα λυγάνε υπό την πίεση του ανέμου και η θάλασσα είναι ανταριασμένη. Κάπως έτσι πρέπει να ήταν ο καιρός σαν σήμερα πριν 51 χρόνια, στις 8 Φεβρουαρίου του 1962…

Άγρια και απέραντη ήταν σαν σήμερα η θάλασσα της Χαλκιδικής, όπως ο ουρανός στον οποίο καλπάζουν τα φτερωτά άλογα της Πολεμικής Αεροπορίας. Όμως κάποια πολεμικά άλογα γκρεμίζονται και μαζί τους και οι ιππότες τους. Σαν σήμερα, 8/2/1962 γκρεμίστηκε μαζί με το άτι του, ο ανθυποσμηναγός Καρυώτης Θεμιστοκλής όταν το F-84F της 336ΜΔΒ κατέπεσε στη θάλασσα του Π.Β. Ποτίδαιας!

Αποτελεί μικρή και ίσως κάπως πικρή παρηγοριά για την οικογένεια του, νεοχρισθέντος τότε, ιπτάμενου ιππότη ότι του έμελλε να ενωθεί αιώνια με τη θάλασσα, στην οποία μεγαλούργησε ο Αθηναίος στρατιωτικός και πολιτικός, το όνομα του οποίου, περήφανα έφερε.

Αιωνία του η Μνήμη!

Αθάνατος!

8-2-62

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Ο δεύτερος πεσών αεροπόρος σαν σήμερα, 4 Φεβρουαρίου…

Είναι πάντα δύσκολο να καλύπτεις τη θέση κάποιου μεγάλου άνδρα. Ο κόσμος είναι πάντοτε μικρός και μικρόψυχος και πάντα συγκρίνει. Εσένα με τον πατέρα σου, εσένα με τον θείο σου, αυτόν που γνώρισε με εσένα που δε θέλει να σε γνωρίσει- μόνο για να μπορεί να σε μειώνει. Όταν καταφέρνεις και ξεπερνάς τα δικά σου σύμπλοκα και κάνεις το καθήκον σου, κανείς δεν μπορεί να έχει για σένα άποψη. Και ακόμη κι αν έχει, ο χρόνος και η ζωή δικαιώνουν εκείνον που υπηρέτησε με αγάπη και τιμή τις αξίες και τις αρχές του…

Είναι βαριά η τρέχουσα εβδομάδα για την 115ΠΜ. Ακόμη πιο βαριά είναι η μέρα η σημερινή για την ΠΑ. Πώς να συγκρίνεις τα δικά σου επιτεύγματα με του Κώστα Περρικού; Πώς να μπορέσεις να συναγωνιστείς έναν άνδρα σαν κι αυτόν; Δεν αντιλέγω- Πολλοί υπήρξαν σαν κι αυτόν. Πολλοί περισσότεροι όμως, δεν ήταν σαν κι αυτόν. Γιατί να τον συναγωνιστείς όμως; Επειδή έλαχε το λάδι στο δικό σου καντήλι να στερέψει την ίδια μέρα που εκτέλεσαν εκείνον, οι κατοχικές δυνάμεις;

Σαν σήμερα λοιπόν, 4 Φεβρουαρίου του 1966, μία εντελώς άρτια ημερομηνία, έφυγε ένας άλλος ήρωας, άλλο ένα παιδί της αεροπορικής μήτρας ο οποίος με αυτοθυσία προσέφερε περισσότερα απ’ όσα είχε για να δώσει, για την Πατρίδα. Και όταν η Πατρίδα και η Υπηρεσία το επέβαλλε, εκείνος έδωσε και τη ζωή του. Γνήσιο τέκνο της Αεροπορίας και της 115ΠΜ, ο ανθυποσμηναγός Σπυρόπουλος Παναγιώτης, πνίγηκε στη θαλάσσια περιοχή της Σούδας, όταν κατέπεσε το F-84F στα χειριστήρια του οποίου βρισκόταν.

Αιωνία του η Μνήμη!

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

4-2-66

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Σαν σήμερα το 1969 στην Κρήτη…

Είναι οι μέρες τούτες που όλοι οι ευαίσθητοι σε θέματα Εθνικής Μνήμης θυμόμαστε τη μαύρη επέτειο της κρίσης των Ιμίων. Μνημονεύουμε τον Καραθανάση, τον Γιαλοψό και τον Βλαχάκο. Σαν σήμερα όμως, 30/1 πριν από 44 χρόνια, το έτος που αποτελεί αναγραμματισμό του 1996 των Ιμίων, άλλοι δύο νέοι έδωσαν όλο τους το είναι για την Πατρίδα.

Στις παρυφές του 1970, F-84F υπερίπταντο της Κρήτης. Η 115ΠΜ είχε περάσει από το F-84G στο οπισθοκλινούς πτέρυγας F-84F.

Ο ανθυποσμηναγός Πιπεράκης Αντώνιος και ο υποσμηναγός Νικολακόπουλος Κωνσταντίνος ήταν και οι δύο χειριστές F-84F της 115 στη Σούδα.

Σαν σήμερα, κατά τη διάρκεια πτήσης σχηματισμού, σε άσκηση προσβολής εδάφους, μετέτρεψαν την κορυφή του όρους Δίκτη σε βωμό της Υπηρεσίας, θυσιάζοντας εαυτούς στην προάσπιση του θεμελιώδους δικαιώματος της Ελευθερίας.

Ενσάρκωσαν έτσι, το ρητό της 115, ΡΩΜΗ ΜΕΤΑ ΦΡΟΝΗΣΕΩΣ.

Υποσμηναγός Νικολακόπουλος Κωνσταντίνος

Ανθυποσμηναγός Πιπεράκης Αντώνιος

Οι μόνοι πεσόντες της ΠΑ τον Ιανουάριο του 1969. Αιωνία τους η Μνήμη.

ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ!

νικολακόπουλος πιπερής

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Τζελίλης και Παπασταύρου- Οι πεσόντες της 15ης Ιανουαρίου…

15ιαν335336

Η σημερινή είναι μία μέρα που η πατρίδα θρηνεί δύο «αδέρφια», παιδιά της αεροπορικής μήτρας που γέννησε τον επίσης αδικοχαμένο Ίκαρο.

Η σημερινή είναι μία μέρα που θρηνεί η οικογένεια της ΠΑ αλλά και πιο συγκεκριμένα, δύο αδερφές μοίρες, αναδυόμενες από τις στάχτες της ΕΒΑ, στην έρημο της Βορείου Αφρικής- την 335 και την 336.

Σαν σήμερα, το 1959, ο υποσμηναγός Τζελίλης Αχιλλέας κατέπεσε στη θάλασσα της Χαλκιδικής. Όπως γκρεμίστηκε ο Ίκαρος πριν τη γραπτή καταγραφή του χρόνου στο πέλαγος, έτσι και τον υποσμηναγό Τζελίλη τον τράβηξε στην αγκαλιά του ο θεός των θαλασσών στο ομώνυμο ακρωτήριο Ποσειδώνα της Χαλκιδικής. Άλλος ένας από τους συγκεκαλυμμένους αγγέλους της αεροπορικής οικογένειας που χάθηκε με F-84F, την εποχή μετάβασης της ΠΑ από ελικοφόρα σε jet.

Πέρασαν 21 χρόνια. Η ΠΑ είχε μπει για τα καλά στην εποχή των αεριωθουμένων. Ο 33χρονος σμηναγός Παπασταύρου Σπυρίδων, ήταν στα χειριστήρια της… ρουκέτας με τα κοντά φτερά της 336ΜΔΒ. Για τελευταία φορά στα σχεδόν 14 χρόνια απ’ όταν μπήκε στη Σολή Ικάρων, πέταξε με το αλουμινένιο του αεροπλάνο. Δυστυχώς, έμελλε να είναι ο πρώτος από τους τρεις πεσόντες F-104 της χρονιάς εκείνης και συνολικά τέσσερις τη δεκαετία του ’80.

Αιώνια Τιμή και απεριόριστη Δόξα στον Υποσμηναγό Τζελίλη Αχιλλέα της 335ΜΔΒ και στον Σμηναγό Παπασταύρου Σπυρίδωνα, της 336ΜΔΒ οι οποίοι σαν σήμερα 15/1, πριν από ακριβώς 54 και 33 χρόνια αντίστοιχα, απέθεσαν τη ζωή τους στον ιερό βωμό της Πατρίδας.

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

10/11 και η φλέβα της ΠΑ ανοίγει…

Υπάρχουν αρκετές ημερομηνίες εντός του ημερολογιακού έτους των 365 ημερών όπου δε μετρά η ΠΑ πεσόντες. Υπάρχουν πάλι κι εκείνες οι οποίες μοιάζουν βγαλμένες από κάποιο κακό παραμύθι κάποιου διεστραμμένου συγγραφέα. Μία σαν κι αυτές είναι η 10η Νοεμβρίου. Η μέρα κατά την οποία, η ΠΑ και η Ελλάδα ολόκληρη, θρηνεί 5 ιπταμένους που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα και την υπηρεσία.

Ο πρώτος συγκεκαλυμμένος άγγελος που έφυγε αυτή τη μέρα για το έναστρο καταφύγιό τους, είναι ο σμηνίας Δήμου Κωνσταντίνος ο οποίος γεννήθηκε στα Σελιανίτικα Αιγίου το 1918. Στα 20 του έτη μπήκε στη Σχολή Υπαξιωματικών Χειριστών απ’ όπου αποφοίτησε με τον βαθμό του σμηνία χειριστή. Με την κατάρρευση του μετώπου διέφυγε στη Μ. Ανατολή όπου εντάχθηκε στη δύναμη της 335. Το βράδυ της 6ης Νοεμβρίου 1941, μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο στη Σέφαραμ, λόγω σοβαρού τραυματισμού σε τροχαίο δυστύχημα. Παρά τον ακρωτηριασμό του ενός του ποδιού, υπέκυψε στα τραύματά του, σαν σήμερα 10/11/1941. Η κηδεία και η ταφή του έγιναν την επομένη, με στρατιωτικές τιμές στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο της Ράμλα.

Πέρασαν 20 χρόνια. Σε αυτά τα 20 χρόνια, ασφαλώς η ΠΑ είχε περάσει από τα ελικοφόρα καταδιωκτικά στα αεριωθούμενα. Και μετά από 20 χρόνια, ο μαύρος θεριστής θυμήθηκε να χτυπήσει την πόρτα της ΠΑ αυτή τη μέρα πάλι για να πάρει μαζί του τον ανθυποσμηναγό Κορμάζο Γεώργιο. Αντί για δρεπάνι, αυτή τη φορά χρησιμοποίησε σπάθη, και πιο συγκεκριμένα, North American F-86E(M) Sabre, της οποίας χειριστής ήταν ο ανθυποσμηναγός. Ο θάνατος του ανθυποσμηναγού ήταν αποτέλεσμα σύγκρουσης με άλλο Sabre στο αεροδρόμιο της 111 στη Ν. Αγχίαλο.

Η επόμενη φορά που χτύπησε ο θάνατος στην ΠΑ ήταν στο εορταστικό τριήμερο της ΠΑ για τη γιορτή της αεροπορίας, το 1967. Ο σμηναγός Κυριαζίδης Κωνσταντίνος, μπαίνει στο από καιρό μπαρουτοκαπνισμένο T-6G Harvard, έναν τυχερό μαθητή γυμνασίου για μία πτήση εθισμού. Το Harvard άνηκε στην 363 Εκπαιδευτική Μοίρα Ελικοφόρων και κατέπεσε με αποτέλεσμα τον θάνατο του χειριστή του. Κι όμως, μέσα στο μαύρο πιλοτήριο του θανάτου, από μια χαραμάδα, μπαίνει μια αχτίδα ελπίδας. Ο 15χρονος μαθητής διασώζεται…

Τρεις μήνες πριν χάσει τη ζωή του ο ανθυποσμηναγός Κορμάζος, μπήκε στη σχολή αεροπορίας ο 18χρονος Τάσος από τον Έβρο, από την οποία αποφοίτησε ως Ανθυποσμηναγός Μπραβάκης Αναστάσιος. Ένα επώνυμο συνδεδεμένο σχεδόν ab initio με την Κρήτη, έρχεται από την άλλη άκρη της Ελλάδας να υπηρετήσει στα χώματα αυτά  την πατρίδα και την αεροπορία, με την πρώτη του μετάθεση στην 115 στη Σούδα. Έμελλε όμως να γίνει παντοτινή αυτή η σχέση, καθώς η κρητική γη, ήταν εκείνη που θα τον κρατούσε για πάντα στην αγκαλιά της. Άλλο ένα ατύχημα  με F-84F στις 10/11 του 1968 αυτή τη φορά, άλλος ένας νεκρός Ίκαρος, στον ίδιο λόφο βόρεια του αεροδρομίου της Σούδας που έχει πάρει τη νιότη τόσων πιλότων της 115.

Όταν ο πρώτος πεσών της μέρας αυτής έμπαινε στη σχολή αεροπορίας, ο Αργύριος Κωστόπουλος γεννιόταν, στα Τρίκαλα. Μπήκε στη Σχολή Αεροπορίας το 1959, από την οποία αποφοίτησε το 1962 ως ανθυποσμηναγός. Δέκα χρόνια αργότερα, η ζωή του αεροπόρου της 359 ΜΑΕΔΥ τον έχει φέρει στα Χανιά, να εκτελεί αεροψεκασμούς με ελικόπτερο Agusta Bell 47. Σε δύσκολη περιοχή δράσης, κατέπεσε κοντά στην Καμάρα της Καλυδονίας και σκοτώθηκε.

Πέντε δυστυχήματα, πέντε νεκροί Ίκαροι, την ίδια ημερομηνία, σε πέντε διαφορετικές, φαινομενικά άσχετες μεταξύ τους ημερομηνίες. Τον πρώτο τον αγκάλιασε η γη της Υπεριορδανίας, τους δύο επόμενους η Θεσσαλία, τους δύο τελευταίους η Κρήτη. Έχουν περάσει ακριβώς 40 χρόνια από τον θάνατο του  τελευταίου και κανείς τους δεν έχει ξεχαστεί. Εκείνοι και οι θυσίες τους είναι μέσα μας πάντα.

Είθε να είναι οι τελευταίοι πεσόντες της μέρας αυτής!

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

 

Σχολιάστε

Filed under Πεσόντες