Category Archives: Thoughts

Τον αντι-Ναζι του κόσμου, μήπως θα τον βρούμε… να ζει στον κόσμο του;

Επειδή εγώ φίλε μου είμαι μάξιμουμ μέσης νοημοσύνης, πρέπει να τα πηγαίνω όλα βήμα βήμα… Πάμε λοιπόν…
Συμφωνούμε ότι ο άκρατος εθνικισμός είναι κακός; Συμφωνούμε βασικά πως οτιδήποτε εκτός μέτρου είναι κακό, με εξαίρεση ίσως τα μελομακάρονα, τις γυναίκες και τη μερέντα; ενδεχομένως και γυναίκες με μερέντα και μελομακάρονα;;;
Συμφωνούμε λοιπόν.Έχει σημασία από πού προέρχεται ο προαναφερθείς άκρατος εθνικισμός; νομίζω πως όχι. Είναι εξίσου κακός, απ όπου κι αν προέρχεται.
Έχουμε λοιπόν, μία κοινή baseline.
Γιατί λοιπόν εσείς οι ενάντιοι του εντός Ελλάδος άκρατου εθνικισμού, υποστηρίζετε τις θέσεις του σκοπιανού άκρατου εθνικισμού; Ορίστε; δεν καταλάβατε; να σας μασήσω λοιπόν την τροφή λίγο ακόμη…
Οι Σκοπιανοί που θέλουν να ονομάζονται Μακεδόνες και να έχουν πρωτεύουσα τη Θεσσαλονίκη είναι τόσο εθνικιστές όσο θανατηφόρος είναι η βασιλική κόμπρα (επειδή είναι κόμπρα ρε φίλε, όχι επειδή είναι βασιλική!)! Η λεπτομέρεια είναι ότι επειδή οι περισσότεροι είναι αλβανικής καταγωγής, διχάζονται αν προτιμούν να έχουν ως κύριο λιμάνι τη Θεσσαλονίκη ή την Ηγουμενίτσα. Για τουριστικά θέρετρα διχάζονται αν προτιμούν Πάργα ή Χαλκιδική κλπ. Και όλα αυτά τα θεωρούν ότι πρέπει να είναι εδάφη δικά τους.
Πάμε λοιπόν πάλι… Γιατί είναι φασίστας ο Έλληνας που τους αποκαλεί Monkeydonia και αυτοί που αυτοαποκαλούνται Μακεδόνες είναι οι κατατρεγμένοι του Θεού στον οποίο ούτε εκείνοι αλλά ούτε κι εσείς πιστεύετε;
Γιατί αυτοί που θέλουν εδάφη ελληνικά είναι οι ριγμένοι και οι υπερασπιστές αυτών των εδαφών πρέπει να ταμπελιάζονται ως ακραίοι εθνικιστές; Πώς είπατε; Είναι ριγμένοι διότι δεν έχουν τα εδάφη αυτά; Α… επειδή τα θέλουν και δεν τα έχουν, όσοι αρνούνται να τους τα δώσουν, είναι φασίστες. Έστω… Ένα δίκιο το έχουν τα παιδιά. Και τον Στάλιν αριστερό φασίστα και σφαγέα δεν τον αποκαλούν οι πολέμιοί του; Όταν οι ναζί εισέβαλλαν στη Σοβιετική Ένωση, αντιστάθηκαν οι Σοβιετικοί (κάποια στιγμή…), παρά το γεγονός ότι είχαν υπάρξει σύμμαχοι. Άρα αφού αντιστάθηκαν και δεν τους άφησαν τους Γερμαναράδες να κάνουν έναν απλό περίπατο, είναι κι αυτοί, φασίστες (αριστεροί όμως).
Όμως μια στιγμή, γιατί νομίζω ότι έχουν δίκιο τα παιδιά… Ο Μουσολίνι απλή διέλευση δεν είχε ζητήσει; Και ο Μεταξάς που είπε c’est la guerre και έδωσε εντολή για γενική άμυνα υπέρ του πατρίου εδάφους, φασίστας δεν ήταν κι αυτός; Άρα είχε δίκιο η Αυγή στο δημοσίευμα με το οποίο ακύρωνε την εποποιϊα του ελληνοϊταλικού…
Νομίζω ότι βλέπω ορισμένα φρύδια να ανασηκώνονται με απορία και ορισμένα χείλη να σχηματίζουν ένα ελαφρύ μειδίαμα. Τι γελάτε ωρέ γκιαούρηδες; Ειρωνεία ήταν τα παραπάνω! Ούτε αυτό δεν μπορέσατε να διακρίνετε;
Και επανέρχομαι στο αρχικό ερώτημα… Γιατί σας είναι προτιμότερο να βοηθάτε τους εκ πρώην σοσιαλιστικών κρατών εθνικιστές; Επειδή εναντιώνονται στους ημεδαπούς; Α, εξαιρετική δικαιολογία. Δηλαδή βοηθάς τους πέραν των συνόρων εθνικιστές μόνο και μόνο επειδή είναι εχθροί του εχθρού σου. Εξαιρετική λογική. Μήπως λοιπόν επειδή είστε και πολέμιοι του χριστιανισμού, να βοηθήσετε το Ισλάμ; Γιατί όχι το ISIS; Μπορείτε να καταλάβετε ότι είστε στην ίδια κατηγορία με την Τουρκία στο συγκεκριμένο θέμα την οποία συνεχώς κατακεραυνώνετε λόγω του τρόπου με τον οποίο αντιμετωπίζουν οι εκεί κυβερνώντες τα πάσης φύσεως ανθρώπινα δικαιώματα;
Πώς είπατε; Δεν αναγνωρίζετε τον διαχωρισμό που έκανα διότι δεν αναγνωρίζετε σύνορα; Διότι αν δεν υπήρχαν σύνορα δε θα υπήρχε η επιθυμία κανενός για τα εδάφη του άλλου, διότι δε θα υπήρχε ιδιοκτησία εδαφών αλλά όλα θα ήταν ελεύθερα σαν το πουλί του Ζαμπέτα που πάει από κανάρα σε κανάρα. Έχετε απόλυτο δίκιο. Μιας και μιλάμε όμως για φανταστικούς κόσμους, αν αύριο με ένα μαγικό ραβδί καταργήσουμε τα σύνορα, ξαφνικά, οι Σκοπιανοί εθνικιστές θα έχουν γίνει εν μία νυκτί εγχώριοι. Δε θα έχει αλλάξει η πεποίθησή τους. Σε έναν κόσμο όμως χωρίς σύνορα. Δυστυχώς, ο δικός μας κόσμος, ο οποίος απέχει από εκείνον της Barbie και του Ken, έχει σύνορα. Από την ασφάλεια λοιπόν που σας παρέχεται από τα δικά σας σύνορα, μυδροβολείτε (ορθώς και λανθασμένα – ήτοι αδιακρίτως) εναντίον των εντός των συνόρων εθνικιστών και κατά φαντασίαν εθνικιστών αλλά δε βγαίνετε εκτός συνόρων- που δεν αναγνωρίζετε- για να αντιταχθείτε στις επεκτατικές βλέψεις εκείνων που δεν αναγνωρίζετε ως εθνικιστές.
Κλείνοντας, συμφωνούμε ότι ακόμη και την έννοια του άκρατου εθνικισμού τη βάζετε σε δύο μέτρα και σταθμά, όπως σας εξυπηρετεί και σας βολεύει;

Σχολιάστε

Filed under Random thoughts

Die Welle και ο εμφύλιος σπαραγμός μέσα μου

Αγαπητό μου ιστολόγιο… Είχα καιρό να σου γράψω… Σκέψεις και έννοιες κατακλυσμικά ραίνουν το μικρό μυαλό μου. Τι είναι το ένα, τι είναι το άλλο, ποιό είναι προτιμότερο, μήπως το ένα είναι προτιμότερο έναντι του άλλου; μα ποιό είναι το πλεονέκτημα του άλλου; Μα πού είναι το άλλο τελικά όταν το χρειάζεσαι; Είσαι σίγουρος ότι είναι το άλλο αυτό που πραγματικά χρειάζεσαι;

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Random thoughts, Strategic thinking, Thoughts

Διδάγματα από τη Φρουρά

Συνηθίζουμε να λέμε πως μία δύσκολη περίοδος ή κατάσταση της ζωής μας υπήρξε σχολείο. Το ίδιο λέμε και όσοι περάσαμε από τη Φρουρά. Όμως τι άραγε μας διδάσκει η Φρουρά και τι μπορούμε να κρατήσουμε στην μετέπειτα πολιτική μας ζωή; Συνέχεια

3 Σχόλια

Filed under Φρουρά, Strategic thinking

Άγνωστα διδάγματα των Περσικών Πολέμων σήμερα

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΘΕΜΑ:
«Ολοκλήρωση των εργασιών της ημερίδας της 8ης Οκτωβρίου με θέμα «Άγνωστα διδάγματα των περσικών πολέμων στο σήμερα» στο Άστυ Αιγυπτιωτών Ελλήνων»

Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία οι εργασίες της ημερίδας που διοργανώθηκε από τον Σύλλογο Ευζώνων Προεδρικής Φρουράς με θέμα «Άγνωστα διδάγματα των Περσικών Πολέμων στο σήμερα».

img_1687

Η ημερίδα φιλοξενήθηκε στον χώρο της αίθουσας εκδηλώσεων του Άστεως Αιγυπτιωτών Ελλήνων στην Κηφισιά και είμαστε πολύ χαρούμενοι ως Σύλλογος που το ΔΣ του Άστεως Αιγυπτιωτών περιέβαλλε με αγάπη και θέρμη τη συγκεκριμένη εκδήλωση.

Η έναρξη της εκδήλωσης έγινε σε μια σχεδόν γεμάτη αίθουσα στις 6 το απόγευμα της 8ης Οκτωβρίου 2016 και το κλείσιμο της βραδιάς έγινε μετά τις 9 το βράδυ! Η ημερομηνία ήταν σημαντική και για τον Σύλλογό μας για έναν ακόμη λόγο καθώς ήταν το πρώτο Σάββατο μετά τα πρώτα γενέθλια του Συλλόγου!

Πρώτος ομιλητής ήταν ο οικοδεσπότης μας, κος Οικονομίδης, καθηγητής φιλόλογος ο οποίος ανέπτυξε το θέμα της αλαζονείας των Περσών στην καυστική ποίηση του Καβάφη, συνδέοντας τους Εύζωνες, την εκστρατεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου εναντίον των Περσών και την παράλληλη εκστρατεία κατά της Αιγύπτου με τη δημιουργία της Αλεξάνδρειας στην οποία μεγαλούργησε αιώνες αργότερα ο μεγάλος Κωνσταντίνος Καβάφης.

Ο δεύτερος ομιλητής ο δρ. Μανούσος Καμπούρης, ανέπτυξε το θέμα των ηγεμονικών φρουρών και επίλεκτων σωμάτων στους Περσικούς πολέμους, κεντρίζοντας το ενδιαφέρον του κοινού με τη λεπτομερή ανάλυση τακτικών οπλιτικής μάχης της εποχής των περσικών πολέμων και τη σύνδεση αυτών με τους Εύζωνες.

Ο επόμενος ομιλητής, ο οικονομολόγος δρ. Νίκος Κυριαζής μας μίλησε για ένα θέμα που κατέχει πολύ καλά, τον ναυτικό νόμο του Θεμιστοκλή. Ανέπτυξε με τρόπο γλαφυρό το παρασκήνιο και το πολιτικό-οικονομικό υπόβαθρο της ναυπήγησης του στόλου που μετέτρεψε την Αθήνα σε ναυτική υπερδύναμη μέσα σε λιγότερο από μια πενταετία και συνεπήρε τα μέλη του ακροατηρίου με τους παραλληλισμούς με το σήμερα αλλά και πώς η τριήρης αποτέλεσε πέρα από ένα οπλικό σύστημα, ένα μέσο εξέλιξης του τρόπου λειτουργίας της αθηναϊκής δημοκρατίας.

IMG_1755.JPG

Η κυρία του πάνελ των ομιλητών, η ερευνήτρια ναυτικής ιστορίας, Κρίστυ Εμίλιο Ιωαννίδου, παρουσίασε με λόγια σαφή και περιεκτικά το πλοίο που αποτελούσε τον κορμό της ναυτικής δύναμης της Αθηναϊκής υπερδύναμης- την τριήρη. Πέραν των τεχνικών χαρακτηριστικών του πολεμικού πλοίου, μας μίλησε για το επιχειρησιακό περιβάλλον και τις τακτικές μάχης αυτού του όπλου του αρχαίου κόσμου και διατήρησε αμείωτο το ενδιαφέρον του κοινού.

Ο τελευταίος σε σειρά, αλλά σε καμία περίπτωση αξία, ομιλητής ήταν ο αντιπλοίαρχος του ΠΝ, κος. Κλεάνθης Κυριακίδης ο οποίος ανέπτυξε το θέμα της Αθηναϊκής ηγεσίας κατά τους περσικούς πολέμους. Από τον Μιλτιάδη στον Θεμιστοκλή και από τον Κίμωνα κάνοντας μετά μία μικρή αναφορά στον Ξάνθιππο και τον Περικλή. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε στο κοινό που παρά την ώρα της ημέρας εξακολουθούσε να παρακολουθεί με προσοχή, η αναφορά του κ. Κυριακίδη σε παραδείγματα ηγεσίας χωρίς ηγέτη ή εξουσία.

Η βραδιά έκλεισε με λίγες αλλά καίριες ερωτήσεις από τους παρευρισκόμενους προς τους ομιλητές. Την ημερίδα, και σε αυτό το στάδιο, συντόνιζε με ιδιαίτερη επιτυχία ο, πάντα μάχιμος, αλλά ευγενέστατος δημοσιογράφος και αμυντικός συντάκτης Λεωνίδας Μπλαβέρης. Ο κ. Μπλαβέρης συγκίνησε άπαντες όταν «αποκάλυψε» πως τρεις από τους ομιλητές τους είχε αρθρογράφους όταν ήταν διευθυντής σύνταξης σε ειδικό περιοδικό του χώρου της στρατιωτικής ιστορίας και χαίρεται ιδιαίτερα βλέποντας την πρόοδο που έχουν κάνει τα «πνευματικά του παιδιά».

Η εκδήλωση δε θα είχε το ίδιο «χρώμα» αν δεν είχε βοηθήσει και ο Σύλλογος ιστορικών μελετών «ΚΟΡΥΒΑΝΤΕΣ». Χάρις στην ευγενική προσφορά του Συλλόγου, είχαν τοποθετηθεί στον χώρο όμορφοι και διακριτικοί αμφορείς ενώ το τραπέζι των ομιλητών κοσμούσε μία περικεφαλαία, πιστό αντίγραφο βασισμένο σε ευρήματα της εποχής των Περσικών Πολέμων.

Δε θα πρέπει να παραλείψουμε την ευγενική συνδρομή της εταιρείας υπηρεσιών ασφαλείας GROUP 22, η παρουσία  της οποίας ήταν διακριτικότατη.

Την ημερίδα και τον Σύλλογό μας, τίμησαν με την παρουσία τους μεταξύ άλλων επιφανείς Κηφισιώτες όπως ο ναύαρχος εα. Κος Μάστρακας, ο κ. Στέφανος Χίου, διευθυντής της φιλαρμονικής της Κηφισιάς και ο κ. Γιάννης Μελάς, πρόεδρος του νεοσύστατου Σωματείου Μίκης Ζέζας (στο οποίο συμμετέχει ως ιδρυτικό μέλος, ο Σύλλογος Ευζώνων Προεδρικής Φρουράς). Παρών ήταν επίσης ο ναύαρχος εα και νυν πρόεδρος του Πολεμικού Μουσείου κος. Παναγόπουλος και αντιπροσωπεία της ΛΕΦΕΔ Αττικής.

IMG_1709.JPG

Αποτελεί ιδιαίτερη τιμή για όλα τα μέλη του ΔΣ του Συλλόγου Ευζώνων Προεδρικής Φρουράς που εργαστήκαμε για αυτήν την ημερίδα η παρουσία όλου αυτού του κόσμου που σχεδόν γέμισε την αίθουσα στο φιλόξενο άστυ Αιγυπτιωτών Ελλήνων.

IMG_1719.JPG

Κλείνοντας, να αναφέρουμε ότι με χρήση των δυνατοτήτων που μας δίνει η σύγχρονη τεχνολογία, εκτός των φωτογραφιών και βίντεο που ελήφθησαν, η ημερίδα παρουσιαζόταν μέσω live streaming σε ζωντανή σύνδεση προκειμένου να μπορούν μέλη και φίλοι του Συλλόγου οι οποίοι δεν μπορούσαν να είναι στην Αθήνα να την παρακολουθήσουν. Έτσι, εκτός από τους περίπου 80 που βρέθηκαν ως φυσικές παρουσίες στο χώρο της εκδήλωσης, την ημερίδα παρακολούθησαν μέλη του συλλόγου στα Ιωάννινα, την Κέρκυρα, τη Θεσσαλονίκη, το Παρίσι, το Λονδίνο, ακόμη και τη Βαλτιμόρη!

Ευχαριστούμε από καρδιάς τόσο τους ομιλητές και τον συντονιστή της ημερίδας που ανταποκρίθηκαν πρόθυμα και αμέσως στην πρόσκληση του Συλλόγου μας αλλά και που μας παρείχαν ομιλίες υψηλότατου επιπέδου. Ευχαριστούμε το Άστυ Αιγυπτιωτών και τον Σύνδεσμο Αιγυπτιωτών Ελλήνων και προσβλέπουμε σε συνέχιση των συνεργασιών με όλους τους προαναφερθέντες, σε ακόμη πιο εποικοδομητικές εκδηλώσεις.

Για τον Σύλλογο Ευζώνων Προεδρικής Φρουράς,

Εσαεί Εύζων Γαβριλάκης Νικόλαος
Πρόεδρος Δ.Σ.

 

Υ.Γ. Για άγνωστο λόγο, δε φορτώνουν όλες οι φωτογραφίες. Επιφυλασσόμεθα!

Σχολιάστε

Filed under Φρουρά, Strategic thinking

Οι Ένοπλες Δυνάμεις σε ρυθμούς… EURO!!!

alkazar_1

Τη στιγμή που όλη η Ευρώπη- και όχι μόνο- έχει συντονιστεί αθλητικά με το τέμπο του EURO, διεξήχθη στη Λάρισα το ετήσιο τουρνουά ποδοσφαίρου ανάμεσα στις ομάδες των τριών κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων. Πρωταθλήτρια για φέτος η Πολεμική Αεροπορία.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Connecting Science, Αεροπορία, Thoughts

Έπεσε Canadair στα Δερβενοχώρια. Σώο το πλήρωμα!

1111cndr

Εδώ και δύο ώρες περίπου κυκλοφορεί η πρώτη φωτογραφία του Canadair που έπεσε σήμερα στα Δερβενοχώρια. Η εικόνα είναι τέτοια που όποιος τη βλέπει λέει «ευτυχώς που σώθηκε το πλήρωμα!»…

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Thoughts

Στρατιώτης πέθανε στον ύπνο του στον Έβρο

Διαφάνεια1

Στρατιώτης της 7ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρξίας (7 Μ/Κ ΤΑΞ.) βρέθηκε νεκρός στο κρεβάτι του στη μονάδα, το πρωί της 23ης Ιουνίου και σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση ο θάνατός του προήλθε από οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. Το Γενικό Επιτελείο Στρατού, απέστειλε τα συλλυπητήριά του στους οικείους του.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Πεσόντες, Random thoughts

Ο ΣΕΠΦ στο night run του SNF

Πριν την εκκίνηση στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας

Από αριστερά οι κ.κ. Κων/νος Πασσάς, Νικόλαος Γαβριλάκης και Χαράλαμπος Νικητόπουλος, πριν την εκκίνηση στο Ολυμπιακό Στάδιο της Αθήνας

Στο  χθεσινό, 23/6/2016 βραδινό αγώνα δρόμου που διοργάνωσε το ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (Stavrow Niarchos Foundation), συμμετείχε και ο Σύλλογος Ευζώνων Προεδρικής Φρουράς με μία μικρή αλλά πολύ ευδιάθετη ομάδα.

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Φρουρά, Thoughts

Η ζωή και ο θάνατος του George Beurling- του Καναδού που έζησε και τις εννέα ζωές(*) του!

Πορτραίτο του τότε ανθυποσμηναγού Beurling στις 26/02/43 Πηγή: http://www.rcaf-arc.forces.gc.ca/en/on-windswept-heights-2/25-history-1939-1945.page

Πορτραίτο του τότε ανθυποσμηναγού Beurling στις 26/02/43
Πηγή:
http://www.rcaf-arc.forces.gc.ca/en/on-windswept-heights-2/25-history-1939-1945.page

Ο George “Buzz” ή “Screwball” Beurling ήταν ο πλέον επιτυχημένος Καναδός πιλότος καταδιωκτικών κατά τον Β’ ΠΠ. Απέκτησε μοναδικά προσωνύμια με τα οποία έγινε πασίγνωστος σε όλη τη βόρειο Αμερική και τιμήθηκε με πλήθος ηθικών αμοιβών μεταξύ αυτών το περίφημο DSO (Distinguished Service Order) και το DFC (Distinguished Flying Cross). Αν και μοιράζεται πολλά κοινά χαρακτηριστικά στον τρόπο πτήσης και μάχης με τον Marseille και τον Pattle, εντούτοις, η όποια σύγκριση είναι επιδερμική και έχει σίγουρα σαθρά πόδια! Το εντυπωσιακό παράδοξο για τον Beurling είναι ότι ο Καναδάς τον έχει στο ιστορικό περιθώριο και ενώ δεν ασπάστηκε ποτέ τον ιουδαϊσμό, ουσιαστικά τιμάται μόνο από το κράτος του Ισραήλ!

Συνέχεια

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες, Strategic thinking

The ANZAC’s Thermopylae

Here we bloody well are and here we

It was on this day in 1941, at Thermopylae which showed beyond any doubt that Leonidas and his handpicked Guard are the ultimate warrior standard…

When the allied Australian and New Zealand forces that had landed in Greece earlier in April, began to retreat, some had to act as rearguard. Passing through Olympus and Servia, the ideal spot to set a cover line for the retreating forces were the straights of Thermopylae. The New Zealanders under General Freyberg were holding the line from the coastal road to the Sperchios river. The Australians’ defensive area was from Sperchios to the village of Brallos. In and around the village itself, the 19th Australian infantry brigade had been placed, comprised of the 4th and 8th Infantry Battalion. Commander of these forces was the Gallipoli veteran, General Mackay. On April the 20th, the Australian forces were reinforced by the 11th Infantry Battalion.

The ANZAC generals are said to have informed their men that they would not retreat from their positions. A good example of the ignorance of the overall strategic planning to leave Greece or, simply, an attempt to enforce maybe laconic discipline?

In any case, Mackey, after the battle had stated to an Australian newspaper correspondent that “I thought we would last for a couple of weeks and that we would simply be pushed back due to sheer weight of numbers”.

And yet, as would be shown many times in subsequent WWII history, the forces that had well prepared defences, received the order to retreat and abandon their positions! An order, almost criminal from a tactical point of view, since there was no one to cover that retreat! Luckily enough, the two generals in command, both distinguished veterans of WWI, executed the order received, but left a brigade in each of the two defence positions. With two brigades covering the retreat of the remaining three, the generals hoped to prevent a tragedy of the ancient Greek proportions.

The 6th New Zealand brigade and the 19th Australian infantry brigade had to hold the passages to southern Greece, for as long as possible, allowing for the safe retreat of the rest of the units to the South.

On the morning of the 24th April and shortly before the outbreak of the expected German attack, general Vasey, commander of the 19th Australian brigade handed out the daily order. Inspired by the historical figure of Leonidas, he said to his men,

“Here we bloody well are, and here we bloody well stay”.

The Nazi forces were unaware of the fact that the defensive positions that they had located were already abandoned by most of the men in defence. They fell upon the Allied forces with fury, much like the sea on the ANZAC’s right wing. They fell however upon the wavebreakers! Waves of soldiers, reinforced by armour and Stuka dive bombers fell upon the walls of Australians and New Zealanders. The only outcome was for them to break. The attackers, not the defenders! With fantastic bravery and composure, the warriors from the “island continent” repelled all the German attacks.

During one afternoon Stuka pass, a New Zealand officer stands up shouting above the noise of the battle to the men in his platoon to drop for cover. A soldier hesitates for a moment. A fatal moment. He doesn’t make it. The Stuka riddles the ground and gets him. The lieutenant remains dumbstruck petrified. Rage flows through him. A second Stuka approaches. He hears it. His soldiers shout for him to get to cover. He ignores them. He turns and points the muzzle of his Lee Enfield towards the sky. He aims…

“You won’t get anywhere with that, Lieutenant!” a soldier yells at him from the relative safety of the trenches.

“You’re right!”

he answers and tossing his rifle, he runs to his dead comrade. He picks up the Bren from the lifeless arms of his soldier and goes two steps forward. Down on one knee and with the machine gun shouldered (!) he fires a long burst on the bomber closing in! The Stuka returns fire. The shots from the aircraft fall frighteningly close and around him, raising dirt and stones and creating a curtain of dust. The Stuka levels out of the dive and leaves. The covered New Zealanders raise their heads to see how badly their lieutenant was hit. With the dust resting, they see their lieutenant without a scratch, having raised his arm, hand in a fist and his middle finger extended towards the leaving bomber! Enthusiastic warriors as they be, the New Zealanders start cheering and counterattacking the infantry forces in front of them! Was it luck? Was it a very well calculated (why he took two steps forward from his fallen comrade) risk? The only thing certain was that in the same way, this particular officer would continue to avoid enemy fire for the upcoming years of the war and would become the most decorated soldier of WWII!

By nightfall, the ANZACs had destroyed 15 German tanks and had erased almost a complete company from the total Wehrmacht forces, with relatively light losses of their own. On the night of the 24th of April, a new order for retreat came in. This time, they had no reason to stay. They abandoned their positions and followed the bitter procession of soldiers trying to reach the ports of Rafina, Porto Rafti, Nafplion and Kalamata (Peiraias could not be used to refuge all those fighters along with their equipment since it constituted a permanent target for  the Luftwaffe and the, by now almost dead, Regia Aeronautica).

The ANZACs followed with respect and ethos the footsteps of king Leonidas and his 300 brave men. Always the correct people to do the heavy lifting no matter which state, they never brought shame to their flags. The same however could not be said for their senior leadership (political and military alike). As Crete would prove about a month later, senior leadership would, on more than one occasion, prove to be very insufficient…

Read the article in Greek.

Σχολιάστε

Filed under Πεσόντες, Φρουρά, Thoughts