Category Archives: Αεροπορία

Αντισμήναρχος Αντώνιος Κατσιμπούρης… Ένας πεσών Τάλως του 1952

…Όποιος στον πόλεμο πάει για να πεθάνει, στρατιώτη μου για πόλεμο δεν κάνει…

τάδε έφη Ανδρομάχη προς τον Έκτορα πριν εκείνος φύγει για να εντιμετωπίσει τον ημίθεο Αχιλλέα.

Προφανώς αυτή τη ρήση πρέπει να είχαν στο πίσω μέρος του μυαλού τους- αν είχαν κάτι πέρα από την αποστολή τους- οι Έλληνες αεροπόροι που σηκώθηκαν στις 6 Απριλίου 1941 να αντιμετωπίσουν την αεροπορική υπερδύναμη που είχε εκμηδενίσει την ηπειρωτική Ευρώπη λίγους μήνες νωρίτερα. Σε αυτές τις αποστολές τους είχαν τη συνδρομή μίας Μοίρας της RAF αλλά πόσα να κάνουν κι εκείνοι; Το βάρος ξέρουμε όλοι σε ποιούς έπεφτε. Συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Έλληνες πεσόντες αεροπόροι 1928. 3 Αυγούστου.

Αν μπορούσατε να γυρίσετε πίσω στον χρόνο, όχι όμως και ιδιαίτερα πίσω στην Ελληνική Ιστορία, στον τόμο του 1928, οι αεροπορικές σελίδες της 3ης Αυγούστου θα δείτε ότι είναι βαμμένες με το χρώμα της αιματηρής πορφύρας. Σήμερα θυμόμαστε άλλους δύο πεσόντες αεροπόρους, αξιωματικούς του ΕΣ αλλά τέκνα της ίδιας πολεμικής μήτρας των Ελλήνων που γεννά γενιές και γενιές Ελλήνων αεροπόρων.

Σε δύο μικρές, γραφικές και παραθαλάσσιες πόλεις της Ελλάδας, το Ναύπλιο και τη Χαλκίδα, γεννήθηκαν ο Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος και ο Δημήτριος Σαμαρτζής. Στην παράνοια του Εθνικού Διχασμού και του Πρώτου Παγκοσμίου Πολέμου, κατατάχθηκαν στη ΣΣΕ- από την οποία ονομάστηκε ανθυπολοχαγός Πυροβολικού- ο πρώτος και στο πεζικό ως εθελοντής ο δεύτερος. Κανείς από τους δύο όμως δεν μπορούσε να συμβιβαστεί με τα επίγεια καθήκοντα που συνόδευαν τα Όπλα τους. Και οι δύο είχαν άλλες βλέψεις. Κοιτούσαν ψηλά, πιο ψηλά από τα χαρακώματα του πολέμου.

Τον Νοέμβριο του 1919 ο Κωνσταντόπουλος και τον Οκτώβριο του 1917 ο Σαμαρτζής, μετατέθηκαν στο Αεροπορικό Σώμα για εκπαίδευση. Και οι δύο έλαβαν τα πτυχία του αεροπόρου οδηγού, ο δε Σαμαρτζής και αυτό του παρατηρητή. Ο Σαμαρτζής πρόλαβε και έδρασε και στον Α΄ ΠΠ ενώ και οι δύο είχαν να επιδείξουν αξιοσημείωτη δράση στην εκστρατεία της Μ. Ασίας. Μετά από τη Μικρασιατική εκστρατεία, ο Κωνσταντόπουλος, με τον βαθμό του υπολοχαγού πλέον, μετατάχθηκε οριστικά στην Αεροπορία. Τίναξαν και οι δύο τα αποκαΐδια του πολέμου από τις στολές τους και συνέχισαν τη ζωή με πιο ήρεμους και ειρηνικούς ρυθμούς.

Κι εκεί που νομίζεις ότι η μοίρα, η τύχη, κάποιος άλλος ανώτερος άρχοντας αυτού του κόσμου, σε έχει ανταμείψει με το δώρο της ζωής, έρχεται ο χρόνος να σε διαψεύσει. Εκτελώντας εκπαιδευτική πτήση με το ελαφρύ αεροσκάφος βομβαρδισμού Breguet XIX B2, ένα αεροπλάνο ορόσημο της εποχής, έπεσαν σε απώλεια στήριξης και συνετρίβησαν κοντά στο αεροδρόμιο του Τατοΐου. Χειριστής και παρατηρητής σκοτώθηκαν ακαριαία.

Σε μια κατάσταση όπως ο πόλεμος, που ο χρόνος σταματά, οι δύο αυτοί αξιωματικοί του ΕΣ μπόρεσαν και βρήκαν τον προσωπικό δρόμο της επιβίωσης και συνέχισαν. Εκεί που νόμιζαν πως μπορούσαν να συνεχίσουν τη ζωή τους, ο χρόνος σταμάτησε και για τους δύο Λοχαγούς.

ΑΙΩΝΙΑ ΤΙΜΗ ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΣΤΟΥΣ ΛΟΧΑΓΟΥΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ ΚΑΙ ΣΑΜΑΡΤΖΗ ΔΗΜΗΤΡΙΟ.

2 ΑΠΟ ΤΟΥΣ 6 ΠΕΣΟΝΤΕΣ ΑΕΡΟΠΟΡΟΥΣ ΤΟΥ 1928!

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Νύχτωσε… κι ένα παλληκάρι… για πάντα μπορεί να κοιμηθεί…

Νύχτα… Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, εχθρός από μόνη της.

Ο άνθρωπος γεννήθηκε με μάτια που του επιτρέπουν να βλέπει καλά, τη μέρα. Όχι τη νύχτα.

Επίσης, αν ο Θεός προόριζε τον άνθρωπο να πετά, θα του είχε δώσει φτερά (ή εναν J79) εξ αρχής. Ειρωνία… Να πρέπει εξ ορισμού να… κοιτάς ψηλά αλλά να μην είναι στη Φύση σου να πας εκεί που κοιτάς…

Μεγάλα τα στοιχήματα όταν συνδυάζονται τα παραπάνω. Και στην Αεροπορία δεν βάζεις στοιχήματα για να τα χάσεις. Πόσο μάλλον στην Πολεμική. Αν χάσεις, αυτά που χάνεις είναι πολύ περισσότερα απ’όσα μπορεί να αντέξει, να συλλάβει και να αντέξει να συλλάβει, ο κοινός νους.

Λαίλαπα ήταν το όνομα της 345ΜΔΒ στην οποία ανήκε το Α-7Η που σαν σήμερα, 2 Αυγούστου, του 1977, έπεσε κοντά στο αεροδρόμιο της Σούδας. Μαζί του, στην καταστροφή, πήρε τον χειριστή του, τον 27χρονο Βαρθολομιώτη υποσμηναγό, Θανόπουλο Σταύρο. Κατά τη διάρκεια νυχτερινής εκπαιδευτικής πτήσης βομβαρδισμού, δεν μπόρεσε ο υποσμηναγός να γυρίσει.

Άλλος ένας Ίκαρος από την Πελοππόνησο που στην Μακαρόνησο μεταμορφώθηκε σε φτερωτό άγγελο, για να συνεχίσει να προστατεύει από ψηλά- πιό ψηλά από εκεί που βλέπει ο Άνθρωπος- τις επόμενες γενιές της Αεροπορικής του Οικογένειας.

ΑΙΩΝΙΑ Η ΜΝΗΜΗ του ΑΘΑΝΑΤΟΥ ΥΠΟΣΜΗΝΑΓΟΥ ΘΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ!

ΕΠΕΣΕ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ!

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Gustav Rödel- ένας σπουδαίος αλλά άγνωστος Τεύτονας κυνηγός…

Κάποιες ιστορικές φυσιογνωμίες μένουν στην ιστορία υπό αμφισβήτηση. Αμφισβητούνται είτε οι προσωπικές τους επιλογές, είτε οι δημόσιες συμπεριφορές τους, είτε οι γενικότερες ενέργειές τους. Σε έναν πόλεμο, όλα αυτά μπαίνουν σε ένα πολύ αυστηρό μικροσκόπιο, ειδικά όταν η λήξη του πολέμου σε βρει με τη μεριά των ηττημένων. Ο Σμήναρχος (Oberst) Gustav Rödel, τιμημένος με τον σταυρό των ιπποτών με φύλλα δρυός (μεταξύ άλλων), δεν αποτελεί τέτοια περίπτωση. Αξιωματικός που πάντοτε προστάτευε τους πιλότους του, τιμούσε τους πεσόντες αντιπάλους του και διακρινόταν συνεχώς για την ιπποτική συμπεριφορά του, από την αρχή ως το τέλος του πολέμου. Για αυτό και εξετάζουμε τη δράση του στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο Gustav Rödel γεννήθηκε στις 24 Οκτωβρίου του 1915 σε μία πόλη της Σαξονίας. σε ηλικία 21 ετών, εντάχθηκε ως δόκιμος στη Luftwaffe και πέρασε εκπαίδευση μαχητικών. Πήρε μέρος στον Ισπανικό Εμφύλιο με τη Λεγεόνα του Κόνδορα. Για τις υπηρεσίες του στην Ισπανία, τιμήθηκε όπως και άλλοι 8461 με τον Χάλκινο Σταυρό της Ισπανίας με ξίφη.

Στις 15 Ιουλίου 1939 ο, υποσμηναγός πλέον, Rödel μετατέθηκε στην JG21. Όταν σχεδόν 18 μήνες αργότερα θα εμφανιζόταν στους Ελληνικούς ουρανούς, δε θα ήταν η πρώτη φορά που θα αντιμετώπιζε πολωνικά μαχητικά, καθώς συμμετείχε στην εισβολή της Πολωνίας και μάλιστα, κατέρριψε το πρώτο του PZL P.24 την πρώτη μέρα του πολέμου, την 1η Σεπτεμβρίου 1939.

Στις 24 Νοεμβρίου 1939 μετατίθεται ξανά, αυτή τη φορά στην JG27, με την οποία και θα γνώριζε τις μεγαλύτερες στιγμές επιτυχίας του. Έλαβε μέρος στη μάχη της Γαλλίας στην οποία προσέθεσε άλλες τρεις καταρρίψεις στο ενεργητικό του. Στις 12 Μαΐου, όταν ο μεγάλος Adolf Galland πέτυχε την πρώτη του κατάρριψη, ο Rödel πετούσε ως wingman του.

Στις 8 Ιουνίου ήταν το μόνο αεροσκάφος που απογειώθηκε σε αποστολή αναχαίτισης και κατέρριψε ένα Blenheim, στη θάλασσα της Μάγχης. Μέχρι να πετάξει όλα τα φύλλα του Σεπτέμβρη στο ημερολόγιο, είχε συγκεντρώσει 14 εναέριες νίκες, η πλειονότητα αυτών στη μάχη της Αγγλίας.

Πολεμώντας στην Ελλάδα, ήταν εκείνος που στην αερομαχία των Τρικάλων κατέρριψε και τα 3 μαχητικά που έχασε η ΠΑ και στην αερομαχία των Αθηνών πέντε μέρες αργότερα, κατέρριψε 3 Hurricane της RAF. Για τη μέχρι τότε δράση του, του απονεμήθηκε ο Σταυρός των Ιπποτών στις 22 Ιουνίου του 1941.

Στις 25 Ιουνίου, κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Barbarossa, ο Rödel σημείωσε την 21η του κατάρριψη, ένα δικινητήριο βομβαρδιστικό SB-3. Αυτή έμελλε να είναι και η μοναδική του κατάρριψη Σοβιετικού αεροσκάφους. Μέχρι την 4η Δεκεμβρίου οπότε και ένα P-40 Warhawk της SAAF έπεσε από τα πυρά του, είχε καταρρίψει άλλα 8 συμμαχικά μαχητικά στο θέατρο της Β. Αφρικής.

Σε διάστημα πέντε μηνών, σημείωσε άλλες δέκα καταρρίψεις και στις 23 Μαΐου ένα άλλο P-40 θα αποτελόυσε την 40η του κατάρριψη. Την 1η Νοεμβρίου, σημείωσε την τελευταία του κατάρριψη στη Β. Αφρική και συνολικά την 73η.

Με το συνεχώς συρρικνούμενο τρίτο Ράιχ, ο Σμήναρχος Rödel είδε δράση ξανά στην Ελλάδα τον Μάιο του 43. Στις 22 του μήνα, κατέρριψε τρία βρετανικά μαχητικά φτάνοντας στο σύνολο τις 78 καταρρίψεις. Με την ενέργεια αυτή, ως αποκορύφωμα, έγινε ο 255ος στον οποίο απονέμονταν ο Σταυρός των Ιπποτών με φύλλα δρυός (σε τελετή στις 20 Ιουνίου).

Συμπλήρωσε 83 εναέριες νίκες στις 10 Οκτωβρίου προτού επιστρέψει με τη JG27 στη Γερμανία. Τον Ιούνιο του 44, ηγήθηκε της JG27 στις αερομαχίες πάνω από τις ακτές της Νορμανδίας και την υπόλοιπη Γαλλία. Στις 29 Ιουνίου κατέρριψε τρία P-47 Thunderbolts της USAAF αυξάνοντας το σύνολό του σε 97 και στις 5 ιουλίου, την 98η και τελευταία του κατάρριψη, ένα P-38 Lightning της USAAF.

Ενώ ο αριθμός των καταρρίψεων του είναι υπερδιπλάσιος του κορυφαίου Αμερικανού άσσου, Richard Bong, o Rödel βρίσκεται χαμηλά στις αντίστοιχες λίστες της Luftwaffe. Το εντυπωσιακό όμως χαρακτηριστικό που κρύβεται στις καταρρίψεις του Rödel είναι ότι, όπως και ο Marseille, τις πέτυχε όλες ενάντια σε αεροσκάφη δυτικών αεροποριών, με καλύτερα εκπαιδευμένους χειριστές και χωρίς την πληθώρα «στόχων» που υπήρχε στο Ανατολικό Μέτωπο.

Λίγο πριν πέσει η αυλαία του Β ΠΠ, οι κορυφαίοι χειριστές της Luftwaffe απηυδησμένοι από τη συμπεριφορά και τα ταπεινωτικά λόγια του Hermann Göring, ζήτησαν από τον Adolf Galland να κανονίσει συνάντηση με τον Reichsmarschall. Στη συνάντηση που έμεινε στην ιστορία ως η ανταρσία των πιλότων μαχητικών, ο Göring δεν επέτρεψε τη συμμετοχή του Galland, συμμετείχε όμως μεταξύ άλλων ξακουστών χειριστών, ο Rödel ως διοικητής της 2ης Jagd Division.

Το 1957 ο Rödel εντάχθηκε στην αναγεννημένη Luftwaffe και συνταξιοδοτήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1971 με τον βαθμό του Πτέραρχου της Ομοσπονδιακής Αεροπορίας της Γερμανίας.

Πέθανε στις 6 Φεβρουαρίου του 1995, πλήρης ημερών στην πατρίδα του και κηδεύτηκε στο χώμα που τον ανέθρεψε.

2 Σχόλια

Filed under Αεροπορία

3+7=10

3 Ιουλίου.
Μία ημερομηνία, δύο χρονιές, σχεδόν μια εικοσαετία μακριά η μία από την άλλη.
Σαν σήμερα, κοντά 20 χρόνια πριν τον θάνατο του Νικόλαου Σιαλμά, η 342 έδινε άλλο ένα από τα παιδιά της στην αιώνια αγκαλιά της Πατρίδας. Ακόμη ένα τραύμα στην ΠΑ, αυτή τη φορά από ένα… εγχειρίδιο. Ένα δελταπτέρυγο εγχειρίδιο.
Ο υποσμηναγός Νικολόπουλος Θεοφάνης, έπεσε υπέρ πατρίδος όταν το F-102 Delta Dagger του, καρφώθηκε στο έδαφος και ταυτόχρονα, στο ανθεκτικό κορμί της πολεμικής αεροπορίας, λίγο μετά την απογείωσή του.
Δεν ήταν όμως η πρώτη πληγή που μετρούσε η ΠΑ σαν σήμερα. Γιατί 19 χρόνια νωρίτερα, ο νεαρός και πολλά υποσχόμενος ανθυποσμηναγός Κοτζακίδης Γεώργιος, κατέπεσε στο ακρωτήριο της μάντισσας Κασσάνδρας. Το αεροσκάφος που πετούσε ήταν η ραχοκοκκαλιά της ΠΑ εκείνη την εποχή και κατά κάποιον τρόπο, αναμενόμενα υπεύθυνο για τον χαμό πολλών χειριστών της ΠΑ, το F-84G Thunderjet.
Αιώνια Τιμή και Δόξα σε αυτούς τους Ήρωες! Τους πρώτους ημερολογιακά πεσόντες της ΠΑ για τον μήνα Ιούλιο. Είθε να μην υπάρξουν άλλοι! ΑΘΑΝΑΤΟΙ!
ΣτΣ: Ο τίτλος του σημερινού άρθρου είναι αριθμοπαίγνιο του συγγραφέα… Η 3η μέρα του 7ου μήνα και το άριστα 10 που ανέκαθεν έπαιρναν οι άνθρωποι της ΠΑ, όταν βαθμολογούν οι καρδιές μας!

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Από τη Θάσο στα Δαρδανέλια. Άλλη μια ηρωική πτυχή του ΠΝ!

Δύση και Ανατολή… Μία περισσότερο και μία λιγότερο γνωστή…

Συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Ανθυποσμηναγός Μπεσύρης Κωνσταντίνος.. Άλλος ένας φύλακας-άγγελος της Τανάγρας..

Σαν σήμερα, πριν πολλά χρόνια…

το 1957, η 114 εκτελούσε την ίδια αποστολή που εκτελεί και σήμερα, 55 χρόνια αργότερα. Και οι άνθρωποί της ήταν το ίδιο ευσυνείδητοι όπως είναι σήμερα.

Γιατί ορισμένα κληροδοτήματα είναι πάνω από την καθημερινότητά μας και το εφήμερο της αποκλειστικά δικής μας προσφοράς. Κάποιες προσφορές από την άλλη, είναι πολύ πέρα από τα όρια του εφήμερου.

Όπως είναι η θυσία του πεσόντος ανθυποσμηναγού Μπεσύρη Κωνσταντίνου που σαν σήμερα, 25 Ιουνίου του 1957, κατέπεσε με το F-86 του λίγα χιλιόμετρα από το αεροδρόμιο της Τανάγρας, στις παρυφές του ομώνυμου χωριού.

ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ!

1 σχόλιο

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Εις Μνήμην Νικολάου Σιαλμά

…Γιατί το άγνωστο και τ’ απ’ αλλού φερμένο…
το φοβούνται οι άνθρωποι…
Παραφράζοντας τα λόγια από το Μονόγραμμα του εθνικού μας ποιητή Οδυσσέα Ελύτη, μπορεί κανείς εύκολα να περιγράψει τι βίωναν οι Τούρκοι που αντιμετώπιζαν στο Αιγαίο τα Mirage F.1CG της ΠΑ.

Συνέχεια

4 Σχόλια

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Παναγιώτης Αργυρόπουλος… Άλλος ένας ξεχασμένος ήρωας-άγγελος;;;

Το όνομα Αργυρόπουλος είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με την Πολεμική μας Αεροπορία. Τρεις διαφορετικοί Αργυρόπουλοι έχουν τιμήσει τα εθνικά εναέρια χρώματα κι έχουν βάψει με πορφύρα τους ελληνικούς και ξένους ουρανούς.

Ο Σμηναγός Παναγιώτης Αργυρόπουλος εισήλθε στη Σχολή Αεροπορίας και αποφοίτησε το 1937 με τον βαθμό του Σμηνία. Έλαβε μέρος στις επιχειρήσεις του Ελληνοϊταλικού Πολέμου, ως πιλότος της θρυλικής πλέον 22ης Μοίρας Δίωξης. Πολύ γρήγορα έδειξε το επιθετικό του ένστικτο και το κυνηγετικό του ταλέντο, επιτυγχάνοντας την πρώτη του επιβεβαιωμένη κατάρριψη στις 3 Νοεμβρίου- θύμα του ένα Ζ1007bis της 107Gruppo. Είχε προηγηθεί μία μη επιβεβαιωμένη κατάρριψη ενός CR42 της 150Gruppo την προηγούμενη μέρα. Στις 15 του ίδιου μήνα, στο μέτωπο της Κορυτσάς πλέον, ο Αργυρόπουλος σημείωσε την 2ου κατάρριψη, και μοναδική της μέρας εκείνης, ένα S79 της 105Gruppo. Δέκα μέρες αργότερα, ένα BR20 της 116Gruppo, δε θα γυρνούσε στη βάση του, χτυπημένο από τα πολυβόλα του PZL του Αργυρόπουλου. Συνέχεια

2 Σχόλια

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

H ΠΑ πρώτη μεταξύ ίσων…

Η 10η Ιουνίου, μέρα αναθυμητική και αναθεματική για την Ελλάδα και το Δίστομο, είναι μέρα που περισσεύει το χυμένο ελληνικό αίμα και έχει περάσει για την Πολεμική μας Αεροπορία, τρόπον τινά αναίμακτα. Είναι μέρα που η ΠΑ, παράλληλα με την καθημερινή της ρουτίνα, μπορεί ως θηρεύτρια τίγρης που είναι να κάτσει και να γλύψει τις πληγές της. Όχι όμως τις σημερινές της πληγές. Κάθε χρόνο σαν σήμερα, κάθεται και γλύφει τις- ομολογουμένως πολλές- πέντε πληγές που της άφησε η χθεσινή ημέρα. Γιατί μπορεί να έχουν σχεδόν επουλωθεί μετά από τόσα χρόνια αλλά όπως κάθε μάνα που δεν ξεχνά, έτσι και η ΠΑ, παρά την όση πρεσβυωπία της ηλικίας, εξακολουθεί η μάνα τίγρης να θυμάται, να βλέπει και να πονά από τις πληγές εκείνες.
Σαν χθες, 9 Ιουνίου πριν από 70 χρόνια, μέσα στο T-6 Harvard τους, στους αφιλόξενους ουρανούς της Ροδεσίας, έκλεισαν σε μια στιγμή τα φτερά τους ο σμηνίας Τσίγκας Ευστάθιος και ο επισμηνίας Χρηστάκος Νικόλαος. Μέλη του 20ου Service Flying Training School, έκαναν απτή τη ρήση του, PRIMUS INTER PARES- «Πρώτοι μεταξύ ίσων», όταν έπεσαν υπέρ Πατρίδος.
Primus Inter Pares
Δύο χρόνια αργότερα, στις 9 Ιουνίου του 1944, η 13η ΜΕΒ βρέθηκε στη γραμμή του πυρός για μία ακόμη φορά. Αυτή τη φορά, στόχος της ήταν γερμανικοί στόχοι στην, ακόμη κατεχόμενη, Γιουγκοσλαβία. Σε μια πολεμική έκδοση της τραγωδίας του Ορφέα και της Ευρυδίκης, όλοι εκείνοι που χάρηκαν στο άκουσμα των κινητήρων του πληγωμένου Martin Baltimore να πλησιάζει για προσέγγιση στο αεροδρόμιο του Μπιφέρνο, έμειναν να κοιτούν  αποσβολωμένοι το βομβαρδιστικό να ανατρέπεται στην άκρη του διαδρόμου. Όσο απότομα σταμάτησε το αεροπλάνο, τόσο απότομα σταμάτησε και ο χρόνος για το τριμελές του πλήρωμα. Τον επισμηναγό Λιακέα Περικλή, τον σμηναγό Ακοκαλίδη Γεώργιο και τον επισμηνία Κοπέγκο Αλέξανδρο.
Τρεις υπαξιωματικοί και δύο αξιωματικοί έπεσαν Υπέρ Πατρίδος την 9η Ιουνίου 1942 και την 9η Ιουνίου 1944. Είναι όμως αθάνατα χαραγμένοι στον νου όλων και στο κορμί της Πολεμικής Αεροπορίας που ως μάνα, δεν τους ξεχνά ποτέ και με τα δάκρυά της ποτίζει ακόμη και σήμερα, το δέντρο της Ελευθερίας.
ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ!

2 Σχόλια

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες