The Wall

Άλλη μία τυχαία σκέψη…
Πώς συνδέονται ένα τούβλο και η Ρεπούση;
Ναι, ενδεχομένως και η αυθόρμητη απάντηση να είναι και αυτή σωστή αλλά υπάρχει και κάτι βαθύτερο που αξίζει μεγαλύτερης ανάλυσης.
Όλοι έχουμε ακούσει τους Pink Floyd να… παροτρύνουν τον δάσκαλο να αφήσει ήσυχα τα παιδιά. Οι λίγο παλιότεροι θα θυμούνται τον Σταρόβα να λέει στον τηλεοπτικό του γιο στη σειρά «Είμαστε Στον Αέρα» να πάει σχολείο γιατί το μυαλό του το ελέγχουν οι δάσκαλοι μόνο αν εκείνος τους αφήσει. Ποτέ δεν συμφώνησα με τον στίχο του συγκεκριμένου τραγουδιού, διότι ποτέ δεν τον βίωσα. Αντιλαμβανόμουν όμως το μεγαλείο του τραγουδιού απλά γιατί θεωρούσα ότι αναφέρεται σε χρόνια λίγο πιο παλιά από εκείνα που πήγα εγώ σχολείο. Δεν είχα καταλάβει πως ήμουν περίπτωση πιο… συμφέρουσα οικονομικά από τον Μέγα Αλέξανδρο. Εγώ χρωστουσα και το ζην και το ευ ζην στους γονείς μου. Δε λέω, ήμουν τυχερός και οι σκάρτοι καθηγητές που είχα ήταν λίγοι ως ελάχιστοι. Για τους δασκάλους δεν το συζητάμε. Αστέρια. Αλλά τη δίψα για εξωσχολική μάθηση και γνώση την έλαβα από τους γονείς μου. Αυτοί έκαναν τη διαφορά.
Πλέον λοιπόν, μπορώ καθαρά να δω τι εννοούν οι ροζ ροκάδες. Βιβλία άχρηστα, ψευδή, οδηγοί στο λεωφορείο της ανθρωπότητας με προορισμό τον Οργουελικό κόσμο του 1984. Οι συγγραφείς αυτών, αντί να οδηγηθούν στο Υπουργείο αναφερόμενοι με σκυμμένο το κεφάλι, βαδίζουν προς αυτό με βλέψεις κατάληψης της υπουργικής καρέκλας. Αντί να… βιβλιοβολούνται έξω από τη Βουλή όπως έγινε εντός αυτής τον Φεβρουάριο με τον δεξιόχειρα κομουνιστή μνημονιοβόλο, παίρνουν την ψήφο μας στον Πειραιά. Αντί η Ακαδημία να τους διαγράφει αφού τους γράψει στα μαύρα κατάστιχα, τους επιτρέπει να δείχνουν πόσο γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, έχουν την ιστορία. Ξεχνάτε όλοι εσείς όμως κάτι πολύ βασικό. Όποιος δεν διδάσκεται από την Ιστορία, είναι καταδικασμένος να επαναλάβει τα λάθη που έκανε. Και τα τείχη που χτίζει ο άνθρωπος είναι φτιαγμένα για να γκρεμίζονται. Ακόμη κι αν τα τούβλα που το αποτελούν είναι άνθρωποι και τα έχουμε διαμορφώσει εμείς! Υπάρχει μόνο ένας λάκκος σε αυτή τη φάβα… Όταν στη συναυλία των Floyd το παιδάκι ρίχνει τον τοίχο που έχει χτιστεί επί σκηνής, ξέρει ότι πρέπει να το κάνει. Του έχουν πει ότι θα το ρίξει. Κάποιος άλλος έχει πάρει αυτήν την απόφαση για εκείνο. Στον Οργουελικό κόσμο για τον οποίο κάποιοι μας δρομολογούν, κανείς δεν σκοπεύει να γκρεμίσει τον τοίχο. Τους εξυπηρετεί αυτός ο τοίχος. Τον θέλουν αυτόν τον τοίχο, τον χρειάζονται αυτόν τον τοίχο. Απλά προσέξτε ποιοί από εσας θα είναι δομικά στοιχεία του τοίχου, ποιοί θα φυλάνε σκοπιά πάνω σε αυτόν τον τοίχο και ποιοί απλά θα περιμένουν να γκρεμιστεί αυτός. Αν όμως δε σας καλύπτει τίποτα από τα παραπάνω, πρέπει να συμβιβαστείτε με το γεγονός ότι θα πρέπει να είστε αυτοί που θα το γκρεμίσουν.

Σχολιάστε

Filed under Random thoughts, Thoughts

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s