Category Archives: Random thoughts

Εις Μνήμην Κωνσταντίνου Περρικού

κωνσταντίνος περρικός

Είναι η φύση της δουλειάς του αεροπόρου που τον κρατά ψηλά και μακριά από τα γήινα δεσμά. Είναι όμως στη φύση του ανθρώπου να… κοιτά ψηλά (άνω + θρώσκω). Και είναι στην ψυχή ορισμένων, να παραμένουν ψηλά, ακόμη κι αν δεν μπορούν να πετούν, κι αν δεν μπορούν να κοιτούν ψηλά. Συνειρμικά, οι πιλότοι καταδιωκτικών δεν είναι ιδανικό παράδειγμα χαμηλοβλεπόντων και ταπεινών ανθρώπων. Πώς θα πάρεις την ουρά του αντιπάλου σου, πώς θα τον γκρεμίσεις από το αλουμινένιο του άτι, πώς να πολεμήσεις για να μην του δώσεις εκείνου την τιμή να σε καταρρίψει, αν δεν είσαι εγωιστής- όχι υπερόπτης- και υπερήφανος; Υπάρχουν όμως και εξαιρέσεις. Άλλες φορές φωτεινές, άλλες απλά θρυλικές. Υπάρχουν άνθρωποι των οποίων τα κατορθώματα στο έδαφος είναι εξίσου εντυπωσιακά με- αν όχι πιο εντυπωσιακά από- αυτά στους αιθέρες.

Σαν σήμερα, 4/2 του 1943, εκτελέστηκε από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, ο ήρωας αντιστασιακός αεροπόρος, αποταχθείς από την κυβέρνηση Μεταξά λόγω εθνικών φρονημάτων, υποσμηναγός (τότε) Περρικός Κωνσταντίνος.
Ο Περρίκος ήταν αρχηγός και ιδρυτής της ΠΕΑΝ (Πανελλήνιος Ένωσις Αγωνιζομένων Νέων). Η ΠΕΑΝ (είναι τυχαίο άραγε που το 1ο και 3ο γράμμα των αρχικών της οργάνωσης είναι το Π και το Α;;;) ήταν αντιστασιακή οργάνωση της κατοχής. Ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1941 από τον Χιώτη αξιωματικό της Πολεμικής με κεντρώο πολιτικό προσανατολισμό. Παρ’ όλο που συνειδητά- κυρίως για να διατηρήσει τον πολιτικό της προσανατολισμό χωρίς την εισαγωγή άλλων πολιτικών στοιχείων στους κόλπους της- δεν έγινε ποτέ μαζική οργάνωση, εντούτοις κατόρθωσε να προετοιμάσει μια από τις σπουδαιότερες αντιστασιακές ενέργειες που έγιναν στην Αθήνα. Αυτή ήταν στις 20 Σεπτεμβρίου 1942, η ανατίναξη των γραφείων της εθνικοσοσιαλιστικής οργάνωσης ΕΣ.Π.Ο., η οποία στρατολογούσε Έλληνες για λογαριασμό του πολυεθνικού τμήματος των Waffen SS.
Σχεδόν αμέσως, η Γκεστάπο εξαπέλυσε ανθρωποκυνηγητό για τη σύλληψη των δραστών της βομβιστικής επίθεσης. Χρειάστηκαν τη συνδρομή ενός προδότη υπαξιωματικού της Χωροφυλακής, του Πολύκαρπου Νταλιάνη, για να εξαρθρώσουν στις 11 Νοεμβρίου 1942 τον επιχειρησιακό πυρήνα της ΠΕΑΝ. Οι Περρικός, Μπίμπα, Μυτιληναίος και Γαλάτης συνελήφθησαν και μεταφέρθηκαν στα ανακριτικά γραφεία της Γκεστάπο στον Πειραιά. Παρ’ ότι υπέστησαν φρικτά βασανιστήρια, δεν λύγισαν και δεν μίλησαν. Ο δε Αντώνης Μυτιληναίος, κατόρθωσε να δραπετεύσει και να διαφύγει στη Μέση Ανατολή.
Τα υπόλοιπα τρία συλληφθέντα μέλη της οργάνωσης πέρασαν από γερμανικό στρατοδικείο και καταδικάσθηκαν στην εσχάτη των ποινών. Ο αρχηγός της ΠΕΑΝ Κώστας Περρικός τρις εις θάνατον και 15 χρόνια δεσμά και η δασκάλα Ιουλία Μπίμπα δις εις θάνατον και 15 χρόνια δεσμά. Ο Γαλάτης καταδικάσθηκε σε θάνατο και 5 χρόνια δεσμά, αλλά τελικά του δόθηκε χάρη, αφού η οικογένειά του πλήρωσε 1.000 λίρες και μεταφέρθηκε σε φυλακές στη Γερμανία!!! Στις 4 Φεβρουαρίου 1943, ο 37χρονος υποσμηναγός Κώστας Περρικός εκτελέστηκε στην Καισαριανή, παρά τις μεγάλες προσπάθειες του αρχιεπισκόπου Δαμασκηνού. Η Ιουλία Μπίμπα- επειδή στην κατεχόμενη Ελλάδα δεν μπορούσε να εκτελεστεί με τον τρόπο που ήθελε η Γκεστάπο- μεταφέρθηκε σε στρατόπεδο συγκέντρωσης στη Γερμανία και καρατομήθηκε δια πελέκεως!!! Ο προδότης Νταλιάνης βρήκε το τέλος που του άξιζε καθώς σκοτώθηκε αργότερα από αντιστασιακούς.
Η είδηση της ανατίναξης του κτιρίου της ΕΣ.Π.Ο. πέρασε γρήγορα τα σύνορα της Ελλάδας. Οι ραδιοφωνικοί σταθμοί Λονδίνου και Μόσχας μίλησαν με ενθουσιασμό για το εγχείρημα, χαρακτηρίζοντάς το ως το μεγαλύτερο σαμποτάζ στην τότε κατεχόμενη Ευρώπη. Το ΕΑΜ, είτε από κακή εκτίμηση της ανίκανης σε θέματα ανταρτοπολέμου εντός πυκνοκατοικημένων περιοχών ηγεσίας του, είτε από διάθεση σμίκρυνσης του κατορθώματος επειδή δε συμμετείχε, καταδίκασε το εγχείρημα κάνοντας λόγο για «επικίνδυνη και πρόωρη ατομική τρομοκρατία(!!!)» και το χαρακτήρισε «προβοκάτσια». Εκτίμησε δε, ότι ο Περρικός ήταν άνθρωπος της Γκεστάπο και ότι σύντομα επρόκειτο να αφεθεί ελεύθερος. Άλλη μία φορά που τα κόκκινα γυαλιά των ΕΑΜιτών ήθελαν καθάρισμα! Αυτά για κάποιους που παρουσιάζουν- ή προσπαθούν να παρουσιάζουν- μια αγία πορεία του ΚΚΕ και του ΕΑΜ μέσα από τη ρωγμή του χρόνου! Το πρόβλημα δεν είναι να παρουσιάζεις την σημαντική πορεία του ΕΑΜ, γιατί αναμφισβήτητα είναι, αλλά η αγιοποίησή της διαγράφοντας βολικά, όσα μας ενοχλούν.
Παρ’ όλο που τα τελευταία χρόνια έχει γίνει εκτενής διάλογος για το πραγματικό μέγεθος του πλήγματος σε ανθρώπινες απώλειες που δέχθηκαν οι κατοχικές και προδοτικές δυνάμεις εκείνη τη μέρα (γιατί έγινε μέρα μεσημέρι η έκρηξη!), το ψυχολογικό αντίκτυπο που είχε η ενέργεια αυτή, τόσο θετικό στους υπόδουλους Έλληνες, όσο αρνητικό στους κατοχικούς στρατιώτες, δεν έχει αμφισβητηθεί ποτέ.
Στη συμβολή των οδών Γλάδστωνος και Πατησίων, εκεί όπου βρισκόταν το αρχηγείο της ΕΣ.Π.Ο., έχει στηθεί ο ανδριάντας του σπουδαίου αυτού πατριώτη.
Λίγους μήνες μετά, την 11η Σεπτεμβρίου, το Υπουργείο Αεροπορίας δια Βασιλικού Διατάγματος, επανέφερε τον Περρίκο στους μονίμους και τον προήγαγε στον βαθμό του Αντισμηνάρχου επ’ ανδραγαθεία. ΑΘΑΝΑΤΟΣ!! ΖΗΤΩ Η ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΣ!!
Περισσότερες πληροφορίες για το μεγάλο αυτό γεγονός της Αντίστασης, μπορείτε να βρείτε στις ακόλουθες διευθύνσεις:
http://nationalpride.wordpress.com/2009/11/03/%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%BE%CE%B7-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BA%CF%84%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CF%83%CF%80%CE%BF/
http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%95%CE%91%CE%9D
http://en.wikipedia.org/wiki/National-Socialist_Patriotic_Organisation (Προσέξτε ότι δεν υπάρχει στην ελληνική βικιπαίδεια το λήμμα ΕΣΠΟ. Υπάρχει όμως στην αγγλική Wikipedia το λήμμα ESPO!!!)
http://istoriakatoxis.blogspot.com/2012/01/blog-post_12.html
http://sfoulidis.hostei.com/gorgopotamos/gorgopotamos3.htm (προσοχή διότι σε ορισμένα σημεία γίνεται χρήση υβριστικής και χολικής γλώσσας ίσως και ελαφρώς άδικα)
http://www.sansimera.gr/articles/309
http://www.pasoipa.org.gr/lefkoma/pilot_details/?id=277

Σήμερα, στο κτίριο όπου στεγαζόταν η ΕΣ.Π.Ο. τότε, στεγάζεται ο Οίκος Ναύτου της Αθήνας. Βρέθηκα στο σημείο εκείνο το πρωί της Κυριακής, μία ημέρα ακριβώς πριν συμπληρωθούν τα 70 χρόνια από την εκτέλεση του Περρικού, προκειμένου να αποτίσουμε φόρο τιμής, σε αυτόν τον μεγάλο Έλληνα πατριώτη.

2013-02-03 11.04.15

Θεωρήσαμε ότι ένας τέτοιος άνδρας δεν μπορεί να εντυπωσιαστεί με ένα τιμητικό στεφάνι και προτιμήσαμε να αφήσουμε ένα τριαντάφυλλο με ένα ιδιόχειρο σημείωμα προς εκείνον και την οικογένειά του. Να γνωρίζουν ότι υπάρχουμε εμείς οι λίγοι που δεν τον ξεχνούμε και για μας είναι ΑΘΑΝΑΤΟΣ!

2013-02-03 11.03.54

Το σημείωμα- αφιέρωση έγραφε:

3/2/2013

Το Ασκέρι των Διαβόλων θυμάται και τιμά τον Χιώτη αξιωματικό της Αεροπορίας

ο οποίος καλά ζωσμένος (ευζωνικά) με εκρηκτικά ανατίναξε τα γραφεία της ΕΣΠΟ

σε μία μεγαλειώδη και ακομμάτιστη ενέργεια Εθνικής Αντίστασης.

Σαν σήμερα πριν 70 χρόνια,

ΑΘΑΝΑΤΟΣ

Εγώ θα κλείσω με ένα ποίημα του ιδίου του Περρίκου, το οποίο συνέγραψε ενώ ήταν φυλακισμένος στο κελί 12 της πτέρυγας των μελλοθάνατων των φυλακών Αβέρωφ.

θα’ ρθη η ώρα

Μέσα στη μπόρα
Στάσου αντρίκια
Και πιες θαρρετά
Της σκλαβιάς το ποτήρι
Μη σε νοιάζει
Χαράς πανηγύρι να νοιώσει η ψυχή σου
Θα’ ρθη η ώρα.
Μη στενάζεις
Της καρδιάς σου το δάκρυ
Μη στάζει
Το γερό σου το χέρι να χτυπήσει με φόρα
Θα’ ρθη η ώρα
Μη σε νοιάζει
Οι λαοί ξέρουν τίνος ταιριάζει
Το χρυσό το στεφάνι
Πρόσμενε το
Να φυλλάει τα μαλλιά σου
Μεσ’ σ’ ελεύθερη χώρα
Θα’ ρθη η ώρα

4 Σχόλια

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες, Random thoughts

Πυγμαχία βλακείας… Round II…

Το παρόν,

αποτελεί φυσική συνέχεια των μαθημάτων Αμερικανικής Ιστορίας ΜΜΧΙΙ και της πυγμαχίας βλακείας στην οποία δέρνει και δέρνεται ο Έλληνας. Πηγάζει από την κοντόφθαλμη και ανεύθυνη συμπεριφορά μερικών ανεγκέφαλων πλασμάτων που ενώ στο μικρόκοσμό τους θεωρούν ότι ανήκουν σε μία κοινωνική δομή χωρίς αρχές, εντούτοις κάνουν ότι τους έχουν πει κάποιες άλλες αρχηγικές φυσιογνωμίες.

Κάηκαν χθες το βράδυ στα Εξάρχεια, τέσσερα αυτοκίνητα. Έβαλαν φωτιά σε μία Μερσεντές και τα άλλα τρία ήταν παράπλευρες απώλειες. Και ο καθένας μας θα πει- αφελώς ενδεχομένως, «μα καλά, στα Εξάρχεια πήγε και πάρκαρε τη Μερσεντές ο ηλίθιος;». Αλλά είναι σωστό αυτό; Είναι σωστό στο κέντρο μιας ευρωπαϊκής πρωτεύουσας, να μην μπορεί ο καθένας να παρκάρει το αυτοκίνητό του; Σε τι διαφέρει αυτή η πόλη από την Μητρόπολη του Μπάτμαν, όπου πριν εμφανιστεί ο υπερήρωας και την καθαρίσει από εγκληματίες, υπήρχαν γκέτο στα οποία υπήρχε άβατο;

Και στην τελική, το αυτοκίνητο του καθενός, είναι ιδιοκτησία αυτού. Όταν έχω δουλέψει κι έχω ιδρώσει εγώ ο ίδιος για να αποκτήσω το υλικό αγαθό που ΕΓΩ θέλω, δεν μπορώ να δεχτώ κανένας, με το έτσι θέλω, να μου το καταστρέφει. Μία Μερσεντές αντιστοιχεί σε περίπου 60-80 μισθούς σήμερα. Με ποιό δικαίωμα, πάει ο οποιοσδήποτε και με υλικά που στοιχίζουν λιγότερο από μισό μισθό, τη μετατρέπει σε κάρβουνα;

Όταν λέω και γράφω ότι η ανοχή της Πολιτείας σε φαινόμενα αριστερής ή ακροαριστερής ή πέρα από τα όρια αριστερής, βίας είναι που έχει φέρει την άνοδο του κόμματος του εθνικοσοσιαλισμού που όλοι βλέπουμε, και τέτοιου είδους ενέργειες εννοώ.

Και να σας πω και το άλλο σενάριο; Θέλετε; Είναι ωραία ιστορία για να ΜΗΝ αποκοιμηθείτε. Έχει και δύο εκδοχές οπότε μπορείτε να την πείτε στα παιδιά σας, όχι ένα αλλά δύο βράδια. Μία λιγότερο και μία περισσότερο συνωμοσιολογική. Έστω ότι το αυτοκίνητο αυτό το είχε αγοράσει κάποιος, μεταχειρισμένο από Γερμανία (έδωσε δηλαδή λιγότερα απ’όσα θα έδινε να το πάρει καινούριο) και δεν είχε βρει αλλού να το παρκάρει, Σάββατο βράδυ στην Αθήνα. Και έστω ότι αυτός ο κάποιος ήταν ξάδερφος, κάποιου Χρυσαυγίτη. Θέλετε να το συνεχίσω το σενάριο ή κατέστη σαφές; Και δε σας είπα το χειρότερο ακόμη. Έστω ότι κάποιος Χρυσαυγίτης, έχει την οικονομική δυνατότητα και αγοράζει μεταχειρισμένο από Γερμανία, για δεύτερο (τουτέστιν, δεν καίγεται δηλαδή, γιατί δεν είναι το αυτοκίνητο με το οποίο μετακινείται). Και το παρκάρει εκεί στα Εξάρχεια. Και φεύγει. Και φεύγει και ανενόχλητος διότι αυτός που έχει την οικονομική δυνατότητα που προαναφέρθηκε, δεν έχει την κλασική εμφάνιση του χρυσαυγίτη με τις μπότες τις Βέρμαχτ και το φεγγαρόφως να αντανακλά στο κρανίο του. Και γυρνάει όταν βλέπει τα ΜΑΤ να μαζεύονται στην περιοχή. Την βλέπετε την πλοκή, έτσι; Δε νομίζω να χρειάζεται να σας την κάνω πιο λιανά. Αυτό που δεν ξέρω και θέλω να μου πείτε είναι ποιός θα είναι εκείνος που θα σταματήσει τον αστικό εμφύλιο. Ποιός;

Μας έχουν βάλει σε ένα τριπάκι πολύ επικίνδυνο. Δεν βλέπουμε πέρα από τις, βουτηγμένες στον καταναλωτισμό και τα συνακόλουθα αυτού, χρέη, μύτες μας και μας χώνουν συνεχώς σε δίπολα. Συνεχώς όμως.

Ξυπνήστε κύριοι. Οι Πέρσες επεβίωσαν τόσα χρόνια μετά τις Πλαταιές διότι απλούστατα οι Έλληνες πλακώνονταν μεταξύ τους. Δεν υπάρχουν πραγματικά δίπολα. Δεν υπάρχουν Αθηναίοι και Σπαρτιάτες, Σιίτες και Σουνίτες, γαύροι και βάζελοι, φεράρι και μακλάρεν, Ναδάλ και Φέντερερ κλπ κλπ. Μόνο έχοντες και μη έχοντες υπάρχουν. Και αυτοί, υπάρχουν εντός κάθε πολιτικής παράταξης!

Καληνύχτα και καλή μας τύχη!

1 σχόλιο

Filed under Random thoughts

Μαθήματα Αμερικανικής Ιστορίας MMXII

Είδα ξανά, για έκτη φορά, τα μαθήματα αμερικανικής ιστορίας. Μου αρέσει πολύ το γεγονός ότι η ταινία δεν στέκεται μόνο στην παρουσίαση ΚΑΙ των δύο πλευρών της ιστορίας. Η ιστορία της έτσι όπως εκτυλίσσεται, δίνει στον τηλεθεατή τη δυνατότητα να εντοπίσει και τα ΟΡΙΑ ανάμεσα στο λογικό επιχείρημα και τον παραλογισμό. Η δε ερμηνεία του Νόρτον, δε χωράει λόγια.

Δεν είναι σκοπός μου εδώ να σας πω για την ταινία. Θέλω να σας μεταφέρω τον προβληματισμό μου επί ενός θέματος και για αυτό κρατάω μία φράση από τις πολλές της ταινίας, ειπωμένη από τον χαρακτήρα που ενσαρκώνει ο τηλεοπτικός πατέρας του David Schwimmer στα αγαπημένα Φιλαράκια…

«Θες να μου πεις ότι δεν είναι κακό να είσαι αντισημιτιστής;»

Αν και, στην Ελλάδα μάλλον δεν είναι κακό να είμαστε ΑντιΣημιτικοί (το πιάσατε το υπονοούμενο) θα το πάω (όπως πάντα) ένα ή δύο βήματα παραπέρα…

Θες να μου πεις ότι δεν είναι κακό να είσαι αντινέγρος;

Θες να μου πεις ότι δεν είναι κακό να είσαι αντι-ιμπεριαλιστής;

Θες να μου πεις ότι δεν είναι κακό να είσαι ανθέλληνας;

Φυσικά και δεν είναι κακό. Αρκεί να μπορείς να βλέπεις μπροστά σου, τουλάχιστον δυο δάχτυλα από τη μύτη σου και αν έχεις μεγάλη (μύτη ντε!) σαν τη δική μου, άσ’ τα να πάνε!

Φυσικά και δεν είναι κακό αρκεί το ένα να μην διαφοροποιείται από το άλλο. Γιατί δηλαδή να είναι αδίκημα ο αντισημιτισμός και όχι ο ανθελληνισμός;

Φυσικά και δεν είναι κακό, αρκεί να μπορείς να δεις πού αρχίζουν και πού τελειώνουν, τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά. Με την ίδια, μα ακριβώς την ίδια, λογική, θα μπορούσα να ισχυριστώ ότι είναι κακό να είσαι αντιναζιστής! Οι απόψεις αυτές ποτέ δεν απέχουν περισσότερο από τα 2mm πάχος που χωρίζουν τις δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Γιατί δηλαδή σε μία εποχή όπου όλοι μας λένε ότι πρέπει να είμαστε politically correct και μας επιβάλλουν και τον τρόπο με τον οποίο θα καταφέρουμε να είμαστε κιόλας politically correct, οι Κούρδοι είναι τρομοκράτες και ο UCK απελευθερωτική οργάνωση;

Φυσικά και δεν είναι κακό, αν μπορείς να δεις πέρα από το προφανές του πρωτοσέλιδου και να πεις «Στάσου ρε φίλε, πώς γίνεται τώρα να μην κάνει σε κανέναν Άραβα το καθεστώς που είχε όλα αυτά τα χρόνια;» Σίγουρα δεν είναι καλό να έχεις τον ίδιο να σε κυβερνά περισσότερες από 3 γενιές αλλά τώρα ήρθε σε Αλγερινούς, Λίβυους, Αιγύπτιους και Σύριους να επαναστατήσουν; Τώρα; Όλοι; Κανείς δεν ήθελα να επαναστατήσει λίγα χρόνια νωρίτερα; Τώρα ωρίμασαν οι συνθήκες για όλους τους Άραβες ταυτόχρονα;

Φυσικά και δεν είναι κακό αν μπορείς να καταλάβεις ότι δεν είναι λογικό, οι παππούδες σου να ‘έχουν πεθάνει για μια σπουδαία χώρα πολεμώντας τους Ναζί’ οι οποίοι ‘θέλουν να καταλάβουν τον κόσμο’ και μετά εσύ ο ίδιος να τάσσεσαι υπέρ της ανωτερότητας των λευκών επειδή δεν μπορείς να βρεις γνήσια εθνότητα μέσα στις ΗΠΑ. Δεν μπορείς να βρίζεις και να σκοτώνεις μετανάστες από τον Νότο όταν οι πρόγονοί σου πάτησαν στα ίδια χώματα ερχόμενοι από διαφορετική απλά κατεύθυνση!

Φυσικά και δεν είναι κακό, αρκεί να μπορείς να καταλάβεις ότι όσο η βία της μίας πλευράς του ζυγού, περνάει ανεμπόδιστη, όταν έρθει η σειρά του άλλου βραχίονα του ζυγού, τότε κι εκείνου η βία δε θα βρει εμπόδιο. Και τότε δε θα μας αρέσει. Αλλά δε θα μπορούμε να μιλήσουμε γιατί θα είμαστε πλέον συνηθισμένοι στην ύπαρξη της βίας!

Φυσικά και δεν είναι κακό, αρκεί να μπορείς να δεχτείς ότι… δεν υπάρχει μία και μόνο γεύση παγωτού στον κόσμο!!!

Σας μπέρδεψα; Είδατε τι σκέψεις μπορεί να γεννήσει μια, γενικώς αντιναζιστική, ταινία; Η λύση είναι απλή…

Use your head people… Use your head!!!

Σχολιάστε

Filed under Random thoughts

In loving memory of Endal…

Χθες το απόγευμα θυμήθηκα τον Endal. Τον θυμήθηκα γιατί παρ’ ολίγο να χτυπήσω έναν σκύλο με το αυτοκίνητό μου, γυρνώντας σπίτι από τη δουλειά. Ήταν ένας πανέμορφος Γερμανικός ποιμενικός ο οποίος, ξαφνικά, κατέβηκε από το πεζοδρόμιο στον δρόμο, μπροστά μου. Ήμουν και λίγο κουρασμένος και οδηγούσα κάπως νωχελικά οπότε φρέναρα απότομα. Αντί να τρομάξει και να φύγει τρέχοντας, γύρισε αγέρωχα και με κοίταξε και μέσα στα καστανά του μάτια τον έβλεπα να μου ζητάει συγγνώμη που κατέβηκε απρόσεκτα και με ενόχλησε. Σάστισα και έμεινα να τον κοιτάζω. Το κορνάρισμα του οδηγού στο πίσω αυτοκίνητο και η μούντζα- συνοδεία λεκτικών ύβρεων ασφαλώς- από τον τύπο με το μηχανάκι που με προσπέρασε, με επανέφεραν στην πραγματικότητα μετά από ελάχιστα δευτερόλεπτα. Το λυκόσκυλο γύρισε με το ίδιο σταθερό βήμα στο πεζοδρόμιο και συνέχισε την πορεία του. Τι όμορφο ζώο. Αυτά είναι πλάσματα του Θεού…

Ο Endal, λοιπόν για τον οποίο ξεκίνησα να σας λέω, γεννήθηκε στις 13/12/1995 και πέθανε στις 13/3/2009. Οι ικανότητές του ως σκύλος οδηγός, τον ανέδειξαν ως τον πλέον πολυβραβευμένο σκύλο του αιώνα. Έχει τιμηθεί με το Χρυσό Μετάλλιο για γενναιότητα και Αφοσίωση στην Υπηρεσία από ζώα, της PDSA. Το μετάλλιο αυτό για ζώα εν υπηρεσία αλλά εν καιρώ ειρήνης, είναι ισόβαθμο του Σταυρού του Γεωργίου (της υψηλότερης διάκρισης μετά τον Σταυρό της Βικτορίας) στο Ηνωμένο Βασίλειο! Η ζωή του έχει μεταφερθεί σε βιβλίο και έχει γυριστεί ταινία για τον κινηματογράφο.

Ο Endal ήταν ένα καθαρόαιμο Labrador retriever. Έπασχε εκ γενετής από οστεοχόνδρωση και στα δύο μπροστινά του πόδια. Εξ αρχής αυτό το πρόβλημα έθεσε θέμα καταλληλότητας του Endal ως σκύλου συνοδού. Παρ’ όλα αυτά, με ειδική διατροφή και γυμναστική, ο Endal πέρασε όλες τις εξετάσεις και ετέθη πλήρως επιχειρησιακός. Την εκπαίδευσή του έφερε εις πέρας η φιλοζωική εταιρεία Canine Partners.
Του ανατέθηκε η συνοδεία, φύλαξη και υπηρεσία του ανάπηρου πολέμου του Βασιλικού Ναυτικού, επικελευστή Allen Parton στα τέλη της δεκαετίας του 90.
Ο Parton ήταν βετεράνος του Πρώτου Πολέμου του Κόλπου, κατά τον οποίο υπέστη σοβαρά τραύματα στο κεφάλι. Αυτά είχαν ως αποτέλεσμα μεταξύ άλλων, απώλεια μνήμης σε ποσοστό 50%, σωματική παραλυσία, δυσκολία στην ομιλία, αδυναμία υπολογισμού αποστάσεων και ταχυτήτων διερχόμενων αυτοκινήτων και αδυναμία σύλληψης περιγραφόμενων αντικειμένων χωρίς οπτική επαφή με αυτά. Τον πρώτο καιρό που ήταν με τον Endal, δεν μπορούσε να μιλήσει και περιοριζόταν σε βασικές χειρονομίες νοηματικής προκειμένου να επικοινωνήσει με τον σκύλο του. Ο Parton είχε δηλώσει επίσης ότι ο Endal ήταν υπεύθυνος για την έξοδό του από την κατάθλιψη στην οποία είχε πέσει εξ αιτίας της αναπηρίας του.
Ο Endal είχε μάθει και εκτελούσε πάνω από εκατό εντολές καθώς και έναν πολύ μεγαλύτερο αριθμό νοηματικών εντολών, δοσμένες με τα χέρια. Είχε την ικανότητα να παίρνει αντικείμενα από τα ράφια του super market, να ανοίγει και να κλείνει διακόπτες, ακόμη και να βάζει και να βγάζει τα ρούχα από το πλυντήριο. Αυτά όμως τα επιτεύγματά του επισκιάζονται από το γεγονός ότι ήταν ο πρώτος σκύλος που έμαθε να βάζει μία κάρτα αναλήψεων σε ΑΤΜ, να παίρνει την κάρτα με την ολοκλήρωση της συναλλαγής και να την βάζει πάλι στο πορτοφόλι από το οποίο την πήρε!
Ο ίδιος ο Parton είχε πει σε συνέντευξη στο περιοδικό Able ότι
“Όταν δεν μπορούσα να μιλήσω, έμαθε να συνεννοείται με νοήματα- αν άγγιζα το κεφάλι μου, ήθελα το καπέλο μου, αν άγγιζα το πρόσωπό μου, ήταν για το ξυραφάκι μου. Έμαθε εκατοντάδες εντολές σε μια νοηματική. Τελικά, μια μέρα, σε αυτόν τον πολύ σιωπηλό κόσμο που ζούσαμε, «γρύλλισα» ελαφρώς. Ήταν σα να τον διαπερνά ηλεκτρικό ρεύμα, ήταν ενθουσιασμένος. Είχαν πει ότι δε θα ξαναμιλούσα ποτέ αλλά ήταν σαν ο Endal να βγάζει τον λόγο από μέσα μου.”
Ο Parton έχει όμως αναφέρει κατά καιρούς ότι παράλληλα με τη δουλειά και την εκπαίδευσή του, ο Endal διατήρησε τα παιχνιδιάρικα χαρακτηριστικά για τα οποία τα Labradors φημίζονται. Για παράδειγμα, ο Endal πολλές φορές κυνηγούσε σκίουρους στο πάρκο ή έπαιρνε το χαρτί υγείας και το πήγαινε στον Parton προκειμένου να πάρει μια επιβράβευση που το πήρε από το πάτωμα.
Το άρθρο στο οποίο εντάσσεται η παραπάνω συνέντευξη, συνεχίζει λέγοντας ότι με τον καιρό, ο Endal είχε μάθει να τραβά το πώμα της μπανιέρας προτού τρέξει για βοήθεια σε περίπτωση που ο Parton έπεφτε αναίσθητος ενώ πλενόταν. Μπορούσε να βάλει τον ιδιοκτήτη του σε θέση ανάνηψης, να πατήσει το πλήκτρο έκτακτης ανάγκης στο τηλέφωνο και να καλέσει βοήθεια. Μπορούσε επίσης να χειρίζεται ασανσέρ, να ανοίγει πόρτες σε συρμούς τραίνων, και τα πολύ σημαντικά πράγματα που κάνει ένας σκύλος όπως να… φέρνει την εφημερίδα! (βρετανικό χιούμορ- το λατρεύω!)
Η αγγλική κοινωνία στο σύνολό της έμαθε για τον Endal όταν το 2001, σε ένα περιστατικό, διερχόμενο αυτοκίνητο χτύπησε τον Parton και τον έριξε αναίσθητο από το αναπηρικό του αμαξίδιο. Ο Endal έβαλε τον Parton στη θέση ανάνηψης, βρήκε το κινητό του Parton από κάτω από το αυτοκίνητο που τον χτύπησε, έφερε μια κουβέρτα και τον σκέπασε, γαύγισε σε περαστικούς για να βοηθήσουν κι όταν είδε ότι δε βοηθούσε κανείς… έτρεξε σε κοντινό ξενοδοχείο, με το κινητό στα δόντια για να φέρει βοήθεια!!!
Ήταν τέτοια η φήμη του που του ανατέθηκαν καθήκοντα πρέσβη για θέματα και φιλανθρωπίες σχετιζόμενα με ζώα και υπηρεσιακούς σκύλους. Τον Φεβρουάριο του 2010, ο Parton καταχώρησε μία νέα ΜΚΟ, την Hounds for Heroes, εις μνήμην του Endal, με σκοπό την παροχή βοήθειας σε άνδρες και γυναίκες των Ενόπλων Δυνάμεων του Ηνωμένου Βασιλείου οι οποίοι έχουν υποστεί τραυματισμούς εν ώρα υπηρεσίας.
Στις 13 Μαρτίου 2009 κι αφού είχε υποστεί ένα εγκεφαλικό, έπρεπε πλέον να θανατωθεί με ευθανασία καθώς η ηλικία και το χρόνιο αρθριτικό του πρόβλημα τον είχαν καταβάλλει. Ετάφη στο Κοιμητήριο Ζώων της PDSA στο Ilford. Την εποχή εκείνη, ο Endal ήταν ο μέντορας ενός άλλου λαμπραντόρ κουταβιού με το όνομα EJ (Endal Junior).

1 σχόλιο

Filed under Random thoughts, Thoughts

Πυγμαχία βλακείας…

Κυρίες και κύριοι καλησπέρα σας…

Μπροστά μας εκτυλίσσεται το έργο… ποιός βλάκας είναι τόσο βλάκας που θα επιβληθεί στον άλλο!

Στην κόκκινη γωνία, οι δημοσιογράφοι και τα ΜΜΕ που ανήκουν στον κρατικοδίαιτο μηχανισμό…

Στη γαλάζια γωνία, ο αρχιμάστορας ο Μανιάτης ο Μιχαλολιάκος με τις χρυσαυγίτικες (π)ορδές του…

Και ο αγώνας ξεκινά! Οι δημοσιογράφοι κόβουν και ράβουν την ομιλία του αρχηγού της Χρυσής Αυγής, έτσι ώστε να τη φέρουν στα μέτρα τους. Η επίσημη αντίδραση της Χρυσής Αυγής είναι να παρουσιάσει όλη την ομιλία για να αποδείξει ότι λένε ψέματα οι δημοσιογράφοι!

Σωπάτε ρε παιδιά! Εσάς περιμέναμε! Τόσον καιρό που λέγαμε ότι ευτυχώς που δεν υπήρχε MEGA στα χρόνια της Επανάστασης, τυχαία το λέγαμε;

Τα χέρια λέει που χαιρετάνε έτσι (με τον γνωστό τρόπο ντε), δεν είναι λερωμένα, είναι καθαρά γιατί δεν έχουν κλέψει! Αλήθεια, το αίμα λεκιάζει; Για να φύγει αρκεί το απλό σαπούνι (εννοείται ότι είναι πράσινο όπως το εβραϊκό δολλάριο ή με κόκκινους κόκκους για απαλό peeling) ή χρειάζεται χρωμοσαμπουάν;

Ωχ, λέτε με αυτό που μόλις έγραψα τα πολιτικώς ορθά ρεμάλια της Νεο-Χουντο-Πασοκο-Δημοκρατίας του κόμματος του Μαζισμού, να βάλουν τον ΣΕΓΑΣ να με αποκλείσει από τον μαραθώνιο;

Ποιόν κοροϊδεύετε; Ποιόν προσπαθείτε να κοροϊδέψετε; Εμένα; εμένα που γνώρισα τον Φειδιππίδη; Απολιθώματα μιας άλλης εποχής… Διδαγμένοι από, και σπουδαγμένοι στα, γκουλακ του πατερούλη Στάλιν, τα πήρατε και τα φέρατε σε άλλο επίπεδο παράνοιας.

Τα βάζετε με τους μικρούς (τον κάθε τυχαίο- κακώς ευρισκόμενο εδώ- λαθρομετανάστη), αντί να κάνετε κάτι ενάντια στους μεγάλους (τους Τούρκους δουλέμπορους και τους ανεκτικούς Έλληνες πολιτικούς).

Οι αρχαίοι Έλληνες δεν είχαν καμία σχέση με σας! Πάρτε το χαμπάρι! Εκείνοι έκαναν τους λαούς με τους οποίους έρχονταν σε επαφή να αγαπούν την Ελλάδα. Εσείς, την οδηγείτε σε χειρότερο δρόμο εκφυλισμού από αυτόν που την οδήγησαν οι- και καλά, αντίπαλοί σας- αριστεριστές!

Δεν έχω όρεξη απόψε για αναλύσεις… Το κλείνω απότομα το άρθρο γιατί θυμάμαι πολλά και συγχύζομαι περισσότερο…

Αν μάθετε ποιός νίκησε στον πυγμαχικό αυτόν αγώνα βλακείας, πείτε μου κι εμένα… Έχω τόση αγωνία!

1 σχόλιο

Filed under Random thoughts

Κύριοι, πάτε για ύπνο και αφήστε τον Τσιγάντε ήσυχο!!!

Δανείζομαι σήμερα τον τίτλο από το εξαίρετο βιβλίο του Στρατηγού Σταμάτη και τον παραφράζω για να φέρω μια άλλη οπτική γωνία- τη δική μου- ενός θλιβερού γεγονότος…

Ακροδεξιοί λέει, χτύπησαν την εγγονή του Χριστόδουλου Τσιγάντε, στο κέντρο της Αθήνας. Κακώς, πολύ κακώς, πάρα πολύ κακώς! Και όχι μόνο επειδή είναι η εγγονή του Χριστόδουλου Τσιγάντε, αλλά επειδή δεν είναι σωστό να χτυπάς τον οποιοδήποτε συνάνθρωπό σου, μόνο και μόνο επειδή τον πέτυχες στον δρόμο! Αν σου έβρισε τη μάνα, προσπάθησε να κρατηθείς και να μην τον σαπίσεις στο ξύλο- αν και πολύ αμφιβάλλω για τον μέσο Έλληνα- αλλά δεν είναι αυτό το θέμα. Γενικώς, είναι λάθος να περπατάς στον δρόμο, ψάχνοντας για κόσμο να σακατέψεις. Τουλάχιστον έτσι έχω δει εγώ!

Από την άλλη όμως, εξήγησέ μου εσύ που μετέφερες και κυρίως, εσύ που αναμετέδωσες την είδηση, ποιός είναι ο Χριστόδουλος Τσιγάντες; Τι έκανε; Γιατί είναι ντροπή να χτυπήσει κάποιος την εγγονή του; Και μη νομίζεις ότι ρίχνω άδεια να πιάσω γεμάτη… Όχι, ούτε καν. Εγώ ξέρω πολύ καλά ποιός ήταν ο Χριστόδουλος Τσιγάντες και τι σήμαινε η μορφή του τόσο για τους Ιερολοχίτες του όσο και για τους ΛΟΚατζήδες του.

Θέλω κάποιος να μου εξηγήσει, γιατί είναι ντροπή να χτυπάει κάποιος την εγγονή του Τσιγάντε, όταν όλον τον υπόλοιπο χρόνο, βρίζουμε το οικοδόμημα μέσα στο οποίο υπηρέτησε ο ίδιος, επιβραβεύουμε το κάψιμο του συμβόλου που ο ίδιος με καμάρι έφερε στο μπερέ του και καταριόμαστε την ώρα και τη στιγμή που κάποιος νέος κατατάσσεται στις Ειδικές Δυνάμεις για να υπηρετήσει τη θητεία του!

Ας μου εξηγήσει κάποιος, γιατί κάποιοι, σε αντι-ΛΟΚ-ικά ξεσπάσματα, φτάνουν να βρίζουν τον Τσιγάντε που δημιούργησε τον Ιερό Λόχο και τώρα οι ίδιοι κάποιοι, σε αντι-ΧΑ-ικές κορώνες, υπερασπίζονται την εγγονή του! Μη μου πείτε ότι οι πάλαι ποτέ ΛΟΚ είναι ένα και το αυτό με τη Χρυσή Αυγή!!! Μέχρι και ο Παράβας- γνωστός και μη εξαιρετέος αριστερός- από εκεί που είναι θα… τραβήξει τις κοτσίδες του!

Ας μου εξηγήσει κάποιος γιατί μας θλίβει το γεγονός κάποιοι να χτυπούν την εγγονή του Τσιγάντε και δε μας θλίβει το γεγονός ότι οι εκδηλώσεις για τα 70 χρόνια από τη δημιουργία του Ιερού Λόχου πέρασαν στα ψιλά- πλην του ειδικού τύπου που ασχολείται με τον χώρο. Γιατί τέτοιου είδους εκδηλώσεις ΠΡΕΠΕΙ να είναι ‘φτωχικές’ διότι αν γίνουν με τη λαμπρότητα που θα έπρεπε, θα έχουμε μια φτηνιάρικη παρωδία του σκανδάλου Rudel (ωπ, τι έγινε, μη μου πεις ότι σε βραχυκύκλωσα;!);

Έχω γεράσει πλέον και βλέπω αλλιώς τα πράγματα μάλλον αλλά θέλω να μου εξηγήσει κάποιος γιατί είναι αίσχος κάποιοι ανεγκέφαλοι να χτυπούν την εγγονή του Τσιγάντε και δεν είναι αίσχος, στην είδηση να μη μεταφέρεται το μικρό της όνομα!

Μήπως απλά θέλουμε να εκμεταλλευτούμε το λάθος αυτών των ανεγκέφαλων κριαριών- γιατί πρόβατα δεν μπορείς να τα πεις- ώστε να στραφεί μια συγκεκριμένη μερίδα ανθρώπων, που είναι εθνικά σκεπτόμενοι και ιστορικά ευαίσθητοι εναντίον αυτών που απλά παπαγαλίζουν τις σοβινιστικές μπούρδες κάποιων άλλων που μπορούν να επωφεληθούν;

Αυτή η χώρα έχει πολύ πιο σοβαρά πράγματα που πρέπει να την απασχολήσουν. Δε χρειάζεται άλλον έναν ακήρυχτο εμφύλιο!

Κύριοι, πάτε για ύπνο και αφήστε τον Τσιγάντε ήσυχο!

Σχολιάστε

Filed under Random thoughts

Νόμοι του Murphy ενωθείτε… (Μέρος 1ο)

Επειδή κάποιες φορές πρέπει να χαλαρώνουμε και λίγο…

΄Ολο  και  κάτι  από τα παρακάτω θα  σας  έχει  συμβεί….

Νόμοι

* Νόμος της μηχανικής επισκευής – Αφού τα χέρια σας καλυφθούν εξ ολοκλήρου με γράσο, τότε θα αρχίσει να σας  τρώει η μύτη σας ή θα θέλετε να πάτε στην τουαλέτα.

* Νόμος της βαρύτητας – Οποιοδήποτε εργαλείο ή βίδα, όταν πέσει, θα κυλήσει προς τη λιγότερο προσβάσιμη γωνία.

* Νόμος των πιθανοτήτων – Η πιθανότητα του να σας παρακολουθούν είναι ανάλογη της ηλιθιότητας της πράξης σας.

* Νόμος των Τυχαίων Τηλεφωνικών Αριθμών – Αν καλέσετε λάθος αριθμό, η γραμμή ποτέ δεν είναι κατειλημμένη και κάποιος πάντα θα απαντήσει.

* Νόμος του Άλλοθι – Αν πείτε στον προϊστάμενό σας ότι καθυστερήσατε να πάτε στη δουλειά γιατί έσκασε το λάστιχο του αυτοκινήτου σας, την επομένη όντως θα σκάσει το λάστιχο του αυτοκινήτου σας.

* Νόμος των Αλλαγών – Όταν αλλάζετε λωρίδα κυκλοφορίας στο δρόμο ή ταμείο στο σούπερ μάρκετ, η λωρίδα ή η ουρά που μόλις αφήσατε θα αρχίσει να κινείται πιο γρήγορα από εκείνη στην οποία μετακινηθήκατε.

* Νόμος του Μπάνιου – Με το που βυθίζετε το σώμα σας στην μπανιέρα, είναι βέβαιο ότι το τηλέφωνο θα χτυπήσει.

* Νόμος των Συναντήσεων – Η πιθανότητα να συναντήσετε τυχαία κάποιον που γνωρίζετε αυξάνεται άρδην όταν βρίσκεστε με άτομο με το οποίο δε θέλετε να σας δουν μαζί.

* Νόμος του αποτελέσματος δια επιδείξεως – Όταν προσπαθήσετε να αποδείξετε σε κάποιον ότι ένα μηχάνημα δε δουλεύει, εκείνη τη στιγμή θα δουλέψει.

* Νόμος της Βιομηχανικής – Η ένταση της φαγούρας είναι ανάλογη του βαθμού δυσκολίας στο να ξύσετε το συγκεκριμένο σημείο.

* Νόμος θεάτρου, σινεμά – Τα άτομα των οποίων οι θέσεις απέχουν περισσότερο από το διάδρομο θα φτάσουν τελευταία και είναι πάντα εκείνα που θα εγκαταλείψουν τις θέσεις τους αρκετές φορές για να πάρουν ένα σνακ, κάτι να πιουν ή να πάνε στην τουαλέτα και που θα φύγουν πριν από το τέλος της παράστασης ή της προβολής. Εκείνοι που κάθονται δίπλα στο διάδρομο ουδέποτε μετακινούνται, έχουν πολύ μακριά πόδια ή μεγάλες κοιλιές και πάντα περιμένουν μέχρι να αδειάσει η αίθουσα για να σηκωθούν.

* Νόμος του Επαγγελματικού Καφέ – Με το που καθίσετε να απολαύσετε ένα ζεστό καφέ στη δουλειά, ο προϊστάμενός σας θα σας ζητήσει να κάνετε κάτι που θα διαρκέσει έως ότου να κρυώσει ο καφές σας. Το ίδιο συμβαίνει και με τον φραπέ το καλοκαίρι (σ.σ.: φραπές όχι φρέντο, φραπές!) που θα βράζει μέχρι να επιστρέψετε σε αυτόν.

* Νόμος των Αποδυτηρίων – Εάν υπάρχουν μόλις δύο άτομα σε αποδυτήρια, θα έχουν γειτονικούς φοριαμούς.

* Νόμος Έλξης Φυσικών Επιφανειών – Η πιθανότητα μιας φέτας ψωμί με μαρμελάδα να προσγειωθεί με την πλευρά της μαρμελάδας στο χαλί είναι ανάλογη του πόσο καινούριο και ακριβό είναι αυτό το χαλί.

* Νόμος των Λογικών Επιχειρημάτων – Τα πάντα είναι δυνατά όταν δεν έχετε ιδέα για τι μιλάτε.

* Νόμος της Ενδυματολογικής Εμφάνισης – Αν τα ρούχα σάς κάνουν, δεν είναι ωραία.

* Νόμος του Εμπορικού Μάρκετινγκ – Μόλις ανακαλύψετε ένα προϊόν που σας αρέσει πάρα μα πάρα πολύ, θα σταματήσουν την παραγωγή του.

* Νόμος των Ιατρών – Εάν δεν αισθάνεστε καλά και κλείσετε ραντεβού με τον ιατρό σας, μέχρι να φτάσετε θα αισθάνεστε καλύτερα. Αν δεν κλείσετε ραντεβού θα παραμείνετε άρρωστοι.

* Νόμος επιστροφής από super market – Έχεις όλες τις σακούλες με τα ψώνια στο ένα χέρι ώστε με το άλλο να ανοίξεις την πόρτα της πολυκατοικίας σου και τα κλειδιά βρίσκονται στην ίδια πλευρά που κρατάς τα ψώνια.

Σχολιάστε

Filed under Random thoughts

Ο batman φορούσε κόκκινα…

Δεν ξέρω πότε το κόκκινο έγινε το χρώμα του πάθους αλλά ξέρω ακριβώς πότε καθιερώθηκε ως το χρώμα της Επανάστασης του λαού. Η 31η Οκτωβρίου, με το παλιό ημερολόγιο ασφαλώς, έχει καθιερωθεί ως η ημερομηνία ορόσημο για την Οκτωβριανή Επανάσταση των καταπιεσμένων απέναντι στις αιμοσταγείς βδέλλες των τσάρων.

Πώς συνδέεται όμως η Οκτωβριανή Επανάσταση με τον Batman;

Συνέχεια

5 Σχόλια

Filed under Random thoughts, Thoughts

Η Σημαία (Μέρος 2ο)…

Επειδή τα όσα γράφω στο μικρό σε έκταση αλλά βαρύ σε προσωπική σημασία άρθρο με τίτλο «Η Σημαία (Μέρος 1°)«,
ηχούν καλύτερα με τη συνοδεία της λύρας,

Επειδή τα όσα γράφω είναι ωραίο να τα ακους να επαναλαμβάνονται ως νόημα αλλά με άλλες λέξεις,

μοιράζομαι μαζί σας τη διαφήμιση που μου τόνωσε ξανά την πιστη μου σε αυτή τη χώρα.

Σχολιάστε

Filed under Πεσόντες, Random thoughts

ο σχολιασμός, του ρατσισμού, τον σκασμό, ω παροξυσμέ…

Και φέραμε την πολιτική μέσα στον αθλητισμό…

Και με όχι ιδιαίτερα ωραίο τρόπο! Πρώτα το σχόλιο στο twitter της Ελληνίδας πρωταθλήτριας Β. Παπαχρήστου, ύστερα το σχόλιο στο ίδιο μέσο socialising της Γερμανίδας σημαιοφόρου N. Keller για ξυπόλιτους στο Ολυμπιακό χωριό και μετά, η σύγκριση των δύο αυτών περιστατικών. Αηδίες…

Πρώτον, εγώ προσωπικά, δεν βρήκα προσβλητικό και ρατσιστικό το σχόλιο της Παπαχρήστου. Μπορεί όμως στον σύγχρονο κόσμο όπου το BC (προ Χριστού) έχει αντικατασταθεί από το πολιτικά ορθό BeC (προ της εποχής του Χριστού), να είναι. Ούτε ιδιαίτερο χιουμοριστικό βέβαια, για να πω και την αλήθεια μου, το βρήκα. Αλλά δεν περιάζει,ίσως εγώ να γέρασα και να γέμισα παραξενιές.

Και αρχίζει τώρα η διελκυστίνδα της ελευθερίας του λόγου και της λογοκρισίας. Αλήθεια, σε μία δημοκρατική χώρα, ποιός είναι αυτός που μπορεί να περιορίζει τα λόγια του άλλου; Όμως, αν αφήνεται ο καθένας να λέει ό, τι κατεβάσει η κούτρα του, δε θα καταλήξουμε σε μια ασύδωτη κοινωνία; Καταλαβαίνει κανείς γιατί αυτός ο διάλογος με τους υπέρμαχους της μίας ή της άλλης «σχολής» να αλληλοσκοτώνονται, κρατάει αιώνες!

Δεν πιστεύω στην συγκράτηση των λέξεων. Δεν πιστεύω όμως και στην προσβολή των συνανθρώπων μου. Γενικώς, δεν μου αρέσει να κάνω αυτό που δε ήθελα να υποστώ. Λογικό, εκ πρώτης. Το αν το εφαρμόζω και κατά πόσο, και με τι επιτυχία είναι όντως, άλλο θέμα. Παρεμφερές, αλλά άλλο.

Δεν θέλω να ακούω να με βρίζουν. Ποιός το θέλει εξάλλου; Αλλά δεν μπορώ να ελέγχω κιόλας τους πάντες, συνεχώς. Επανέρχομαι. Δε θέλω να με βρίζουν. Και προσπαθώ να μη βρίζω τους άλλους. Αν όμως κάποιος με βρίσει, θα υποστεί τις συνέπειες. Συνέπειες που υπόκεινται σε μία κλιμακούμενη ένταση.

Κάπως έτσι πιστεύω, ότι μπορούν να μεταφραστούν σε πολύ απλουστευμένη και εκλαϊκευμένη μορφή οι θέσεις μου περί λογοκρισίας και ελευθερίας του λόγου. Πιστεύω πως όλοι πρέπει να μπορούν να λένε τη γνώμη τους. Και από κει και πέρα, οι ακροατές τους- έμμεσοι και άμεσοι- να είναι οι κριτές και σχολιαστές τους. Και αν έχουν πράξει κάποιο αμάρτημα σύμφωνα με τις 10 σύγχρονες εντολές του πολιτικά ορ(θ)ους Σινάναγιαβρούμ, να υπόκεινται στους νόμους που διέπουν μια πολιτισμένη κοινωνία.

Όταν όμως λέμε ΟΛΟΙ, εννοούμε ΟΛΟΙ. Δεν γίνεται οι μεν να είναι συνεχώς στο απυρόβλητο είτε επειδή καλύπτονται από την κομματική τους αιγίδα, είτε επειδή έχουν το χρήμα να ρέει και αν τους καλύπτει, και οι δε, επειδή εκφράζουν θέσεις που δεν είναι πολιτικά ορθές, με βάση τα σημερινά δεδομένα, να πέφτουν συνεχώς σε διασταυρούμενα πυρά!

Ποτέ δεν μου άρεσαν τα δύο μέτρα και τα δύο σταθμά. Και αυτό γιατί όταν μπαίνουν δύο μέτρα και σταθμά στα πολιτικά πράγματα του τόπου, μπαίνουν πολύ εύκολα και στα οικονομικά, και στα ενεργειακά και στα κοινωνικά και στα εκπαιδευτικά και στα εθνικά…

Και ξεκίνησαν κάποιοι να ρωτάνε τι θα κάνει ο ψευδοαριστερός κ. Κουβέλης μετά το σχόλιο της Γερμανίδας και να συγκρίνουν τη σκυφτοραγιάδικη συμπεριφορά μας απέναντι στους γερμανούς με τη ξεσπάθωτη αντιμετώπιση των δικών μας αθλητών. Κύριοι, εμείς οι ίδιοι καταδικάσαμε την αθλήτριά μας για το δικό της εγχώριο σχόλιο. Με τι μούτρα θέλετε να αντιμετωπιστεί η Γερμανία και η κάθε Γερμανία; Δεν έχει καμία μα καμία σημασία τι θα πει ο κ. Κουρέλης και ο κάθε κ. Κούρελος στη Γερμανία ή στη γερμανίδα αθλήτρια. Είναι σα να ρωτάει κάποιος αν χέζουν οι αρκούδες στο δάσος!

Καλυτερα λοιπόν, να αναρωτηθούμε πώς θα αντιμετωπίσουν οι Γερμανοί οι ίδιοι το σχόλιο της πρωταθλήτριας και σημαιοφόρου της Ολυμπιακής αποστολής τους και να έχουμε τα μάτια και τα αυτιά μας ανοιχτά… Μην ξανακούσω όμως τον Κούβελο να λέει ανέκδοτα που να ξεκινουν με τη φράση, «ήταν ένας Γερμανός, ένας Ιταλός κι ένας Πόντιος…»!

1 σχόλιο

Filed under Random thoughts