Tag Archives: κόκκινο

Πεσόντας σαν σήμερα με PZL, μα όχι του ’40!!!

Εβδομηνταδύο χρόνια πριν, η ΠΑ έχανε άξιους χειριστές κατά τη διάρκεια του αιματηρότατου Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

Δώδεκα χρόνια σαν σήμερα είναι που η ΠΑ έχασε άλλον έναν ικανό χειριστή σε έναν άλλο πραγματικό πόλεμο! Στον ετήσιο πόλεμο που εμπλέκεται η ΠΑ. Τον θερινό πόλεμο με τις πυρκαγιές.

Πριν 72 χρόνια, ο κορμός της τότε ΠΑ αποτελούνταν από PZL P24. Πριν 12 χρόνια, ο σαν σήμερα πεσών της ΠΑ πετούσε PZL M18 Dromader.

Ο Αθανάσιος Μπεσλεμές ονομάστηκε ανθυποσμηναγός το 1994 και ξεκίνησε την πτητική του καριέρα σε βομβαρδιστικά, τύπου Α-7Ε, υπηρετώντας στη θρυλική 336 Όλυμπος. Ως υποσμηναγός μετατέθηκε στην 359 ΜΑΕΔΥ, πετώντας και πάλι βομβαρδιστικά. Αυτή τη φορά όμως, τα βομβαρδιστικά που πετούσε, ήταν φορτωμένα με υγρό πυρ, όχι χαλύβδινο. Αξιωματικός ευσυνείδητος που αγαπούσε τη δουλειά του και ακούραστος, ο υποσμηναγός από τη Λαμία κατανοούσε τη σπουδαιότητα των αποστολών που αναλάμβαναν οι ‘καμήλες’ της ΠΑ.

Πριν δώδεκα χρόνια, στις μεγάλες φωτιές που μαίνονταν στην Κέρκυρα, ο υποσμηναγός Μπεσλεμές Αθανάσιος, επανδρώνοντας το δικό του «μαχητικό» PZL, έπεσε κατά τη μάχη με τον πύρινο εχθρό. Η τραγική συγκυρία και ειρωνία είναι ότι μία μέρα μετά τη μέρα της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος, ο άτυχος χειριστής κατέπεσε στο όρος Παντοκράτωρ!

Τιμή και δόξα στον υποσμηναγό Μπεσλεμέ Αθανάσιο ο οποίος επιβεβαίωσε το όνομά του και με τη θυσία του στον ακήρυχτο πόλεμο στον οποίο κάθε καλοκαίρι εισέρχεται η ΠΑ, πέρασε στην ΑΘΑΝΑΣΙΑ.

ΑΙΕΝ ΥΨΙΚΡΑΤΕΙΝ!

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Είμαι…

Είμαι λευκό,

Είμαι φως, ζωοδόχο

Είμαι μάρμαρο, ακίνητο, αιώνιο σαν αυτό όπου πατάω.

Είμαι ιδέα, κινούμενη στα πέρατα της γνώσης, στα όρια της ψυχής ενός ζεϊμπέκη

Είμαι πνεύμα, ασυμβίβαστο, άπιαστο, ελεύθερο, από το χρόνο ανέγγιχτο

Είμαι γαλάζιο,

Είμαι ουρανός, μία πεπερασμένη αιγίδα για τον κόσμο την οποία φοράω στη μέση μου

Είμαι θάλασσα, που αγκαλιάζει και φιλάει τον ουρανό στο άπειρο του ορίζοντα, μια δέσμευση προστασίας προς τις επόμενες γενεές

Είμαι δάκρυ, που σαν ποτάμι κυλάει για να συναντήσει τη θάλασσα των λυγμών των αιώνιων ψυχών των προηγούμενων όμως γενεών

Είμαι κόκκινο,

Είμαι αίμα, και κυλάω στις φλέβες κάθε γενιάς μετά από μένα

Είμαι φωτιά, άσβεστη ως ιδέα, ίδια η Ελλάδα

Είμαι αγάπη, που λιώνει τους πάγους μέσα στους οποίους χωρίς να τρέμω, στέκω

Είμαι δαίμονας, μη με κοιτάς. Μη με αγγίζεις. Μόνο οι όμοιοί μου μπορούν να με νιώσουν χωρίς να πληγωθούν

Είμαι μαύρο,

Είμαι θάνατος, φυλακισμένος με δεσμά που ως φως ζωοδόχο, μόνο εγώ μπορώ να λύσω.

Είμαι σκοτάδι, όταν γυρνώ την πλάτη μου στο πλήθος

Είμαι σώμα, ένα παλάτι, το μόνο απτό στον χρόνο, που φιλοξενεί προσωρινά το μεγαλείο του πνεύματός μου

Είμαι πένθος, για όσους με άγγιξαν χωρίς να με πιστεύουν

Είμαι μίσος, για εκείνους που με κοίταξαν μόνο με φθόνο και χωρίς να με θαυμάζουν

Είμαι χρυσό,

Είμαι άμμος, σαν τον χρόνο που κυλάει και τον χώρο που καταρρέει γύρω μου πριν ενωθεί μέσα μου με τη θάλασσα του απείρου

Είμαι νίκη,

Είμαι γιορτή, όπως είναι κάθε Κυριακή

Είμαι ένας, αλλά είμαι και δυο που γίναν ένας

Είμαι τα πάντα,

Είμαι για πάντα,

Είμαι Εύζων.

1 σχόλιο

Filed under Φρουρά