Tag Archives: Εύζων

Η σημασία της Φρουράς για μένα

Sometimes, brothers don’t share the same surname

Μαζεύω αναμνήσεις, συγκεντρώνω πληροφορίες… μεγαλώνω και μαθαίνω, μαθαίνω και επιβιώνω. Επιβιώνω και αγαπώ κάποιες Αρχές και τις Αξίες που τις συνοδεύουν.

Μία από αυτές τις αξίες είναι η Πατρίδα. Ναι, η ίδια πατρίδα που κάθε μέρα με πληγώνει όταν με διάφορους, άμεσους και έμμεσους τρόπους μου δείχνει ότι γράφει κανονικότατα ό,τι έκανα και ίσως ό,τι ΘΑ κάνω για εκείνη! Κι όμως, εγώ εκεί, δε με νοιάζει τι μπορεί να κάνει η πατρίδα μου για μένα αλλά τι μπορώ εγώ να κάνω για την Πατρίδα μου!

Άλλη μία, είναι η Σημαία και ό,τι εκείνη συμβολίζει! Δε μπορείτε να φανταστείτε τι πλήγμα ήταν για μένα τα Ίμια και φυσικά, όλες οι διαδηλώσεις στις οποίες είδα να καίνε την Ελληνική Σημαία όσο στεκόμουν ακίνητος στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Συνέχεια

4 Σχόλια

Filed under Φρουρά, Thoughts

Είμαι…

Είμαι λευκό,

Είμαι φως, ζωοδόχο

Είμαι μάρμαρο, ακίνητο, αιώνιο σαν αυτό όπου πατάω.

Είμαι ιδέα, κινούμενη στα πέρατα της γνώσης, στα όρια της ψυχής ενός ζεϊμπέκη

Είμαι πνεύμα, ασυμβίβαστο, άπιαστο, ελεύθερο, από το χρόνο ανέγγιχτο

Είμαι γαλάζιο,

Είμαι ουρανός, μία πεπερασμένη αιγίδα για τον κόσμο την οποία φοράω στη μέση μου

Είμαι θάλασσα, που αγκαλιάζει και φιλάει τον ουρανό στο άπειρο του ορίζοντα, μια δέσμευση προστασίας προς τις επόμενες γενεές

Είμαι δάκρυ, που σαν ποτάμι κυλάει για να συναντήσει τη θάλασσα των λυγμών των αιώνιων ψυχών των προηγούμενων όμως γενεών

Είμαι κόκκινο,

Είμαι αίμα, και κυλάω στις φλέβες κάθε γενιάς μετά από μένα

Είμαι φωτιά, άσβεστη ως ιδέα, ίδια η Ελλάδα

Είμαι αγάπη, που λιώνει τους πάγους μέσα στους οποίους χωρίς να τρέμω, στέκω

Είμαι δαίμονας, μη με κοιτάς. Μη με αγγίζεις. Μόνο οι όμοιοί μου μπορούν να με νιώσουν χωρίς να πληγωθούν

Είμαι μαύρο,

Είμαι θάνατος, φυλακισμένος με δεσμά που ως φως ζωοδόχο, μόνο εγώ μπορώ να λύσω.

Είμαι σκοτάδι, όταν γυρνώ την πλάτη μου στο πλήθος

Είμαι σώμα, ένα παλάτι, το μόνο απτό στον χρόνο, που φιλοξενεί προσωρινά το μεγαλείο του πνεύματός μου

Είμαι πένθος, για όσους με άγγιξαν χωρίς να με πιστεύουν

Είμαι μίσος, για εκείνους που με κοίταξαν μόνο με φθόνο και χωρίς να με θαυμάζουν

Είμαι χρυσό,

Είμαι άμμος, σαν τον χρόνο που κυλάει και τον χώρο που καταρρέει γύρω μου πριν ενωθεί μέσα μου με τη θάλασσα του απείρου

Είμαι νίκη,

Είμαι γιορτή, όπως είναι κάθε Κυριακή

Είμαι ένας, αλλά είμαι και δυο που γίναν ένας

Είμαι τα πάντα,

Είμαι για πάντα,

Είμαι Εύζων.

1 σχόλιο

Filed under Φρουρά

Εις Μνήμην Ιωάννη Βελισσαρίου

Σας έχω συνηθίσει να γράφω για πεσόντες αεροπόρους.
Σήμερα όμως, είναι μια μέρα πολύ σημαντική για μένα και την επαφή μου με την Ιστορία. Σήμερα έπεσε στη μάχη της Κρέσνας κατά τον Β Βαλκανικό Πόλεμο, ο διοικητής του 9ου τάγματος του 1/38 Συντάγματος Ευζώνων, Ιωάννης Βελισσαρίου. Γνωστός ως Μαύρος Καβαλάρης διότι εφορμούσε εφιππος μπροστά από τους άνδρες του εναντίον του εχθρού, έμεινε γνωστός ως …ο Ήρωας των ηρώων εξ αιτίας της αυτής φράσης στο συλλυπητήριο τηλεγράφημα του Βασιλιά προς τη χήρα του Βελισσαρίου. Λέγεται πως όταν πληροφορήθηκε το θάνατο του Βελισσαρίου, ο Βασιλιάς σχολίασε πως «Τέτοιοι ήρωες δεν ζουν πολύ!»

Συνέχεια

1 σχόλιο

Filed under Πεσόντες, Φρουρά