Άλλοι δύο πεσόντες αεροπόροι ενός πιο οδυνηρού πολέμου…

«Γιατί είναι το μάτι τόσο βαθιά βγαλμένο; Γιατί μου το’ βγαλε αδερφός!» -λαική παροιμία

Στον τετραετή εμφύλιο πόλεμο της χώρας μας που ακολούθησε το μεγαλύτερο κολαστήριο του 20ου αιώνα όπως συνήθως είναι και ο κανόνας σε τέτοιου είδους συρράξεις, οι αντάρτες (του ΔΣΕ στην προκειμένη περίπτωση) δεν είχαν τη δυνατότητα της αεροπορικής διάστασης του πολέμου. Είχαν όμως σαφή αντιαεροπορική δυνατότητα. Δυνατότητα που ένιωσαν σε πλείστες των περιπτώσεων, οι πιλότοι της ΠΑ.

Στις 13 Αυγούστου 1949, στην περιοχή πάνω από το Βίτσι, οι αντάρτες του ΔΣΕ κατάφεραν μία πολύ σημαντική επιτυχία, καταρρίπτοντας ένα Spitfire Mk IXe της 335ΜΔΒ. Στα ιδιόμορφα χειριστήρια του βρετανικου μαχητικού ήταν ο 22χρονος ανθυποσμηναγός Πανουτσόπουλος Κωνσταντίνος. Παρά την προσπάθειά του να πιάσει στο εναλλακτικό αεροδρόμιο, του Άργους Ορεστικού κατά την αναγκαστική προσγείωση που πραγματοποίησε ο Πανουτσόπουλος, ο βαριά χτυπημένος βετεράνος του Β΄ ΠΠ έπιασε φωτιά και κάηκε. Μαζί του άφησε και την τελευταία του πνοή και ο ανθυποσμηναγός.

Την επόμενη μέρα, την Παραμονή της Παναγίας, οι αντάρτες του ΔΣΕ θα είχαν να καυχηθούν για ένα ακόμη καταρριφθέν Spitfire, αυτή τη φορά, της αδερφής εν ερήμω Μοίρας, της 336. Ο νεαρός- πριν ένα μήνα ονομασθείς- ανθυποσμηναγός Παπαδημητρίου Όθων, απογειώθηκε από το αεροδρόμιο του Άργους στο οποίο είχε προσπαθήσει να πιάσει την προηγούμενη μέρα ο Πανουτσόπουλος. Αποστολή του ήταν επιθετική αναγνώριση στην περιοχή του Λαιμού Πρεσπών. Κατά την αποστολή του εντόπισε μία εφοδιοπομπή- μια φάλαγγα από φορτηγά του εχθρού. Κατά την εφόρμηση προς πολυβολισμό της φάλαγγας, το Spitfire του Παπαδημητρίου χτυπήθηκε από πυρά όπλων κάλυψης της φάλαγγας τα οποία βρίσκονταν σε οχήματα αυτής και δεν τα είχε διακρίνει ο ανθυποσμηναγός. Το αεροσκάφος του κατέπεσε μερικές εκατοντάδες μέτρα πιο πέρα. Κατά την πτώση βρήκε τον θάνατο και ο χειριστής.

Για την υπηρεσία τους προς την Πατρίδα εκείνες τις ταραγμένες και μπερδεμένες εποχές, και οι δύο πεσόντες ανθυποσμηναγοί προήχθησαν μετά θάνατον στον επόμενο βαθμό του υποσμηναγού.

Αλλά αλήθεια, για την κατάρριψη ποιού εχθρού είχαν να καυχηθούν οι αντάρτες του αποκαλούμενου Δημοκρατικού ΣΕ;
Οι δύο ιστορικές Μοίρες, αεροσκάφη Spitfire των οποίων εμπλέκονται στα παραπάνω περιστατικά, πολεμούσαν τον εχθρό και κατακτητή της χώρας από το 1942 στη Βόρειο Αφρική. Είχαν περάσει από την άμμο και τη σκόνη της ερήμου στη στάχτη και στα αποκαΐδια της αναγεννώμενης εξ αυτών Πατρίδος. Αλλά ούτε οι μεν, ούτε οι δε, μπορούσαν να δουν πέρα από τις μύτες τους και να παραμερίσουν τα όσα τους χώριζαν. Γιατί πάντα, ομοεθνείς έχουν έναν δεσμό ισχυρότερο από όλους τους άλλους. Ο οποίος και τελικά θα επικρατήσει κάποια στιγμή…
Είθε να μη ζήσουμε ποτέ ξανά την κατάρα του εμφύλιου σπαραγμού στην Πατρίδα μας.
Αν κάθε φορά ευχόμαστε να μη χρειαστεί το δέντρο της Ελευθερίας να ποτιστεί ξανά με αίμα, σίγουρα είναι ευχή μας να μη χρειαστεί ποτέ ξανά να χυθεί αίμα αδελφού από χέρι αδελφού.

Υποσμηναγός Πανουτσόπουλος Κωνσταντίνος

Υποσμηναγός Παπαδημητρίου Όθων

ΈΠΕΣΑΝ ΥΠΕΡ ΠΑΤΡΙΔΟΣ!

ΑΘΑΝΑΤΟΙ!

Σχολιάστε

Filed under Αεροπορία, Πεσόντες

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s